က်ိဳးေၾကာင္းမဲ႔ ခ်စ္ျခင္းမ်ား

အခ်စ္ဆိုတာ လမ္းမႀကံဳလည္း လွည့္ဝင္တတ္သလား။ မဖိတ္္မံထားလည္း တံခါးလာေခါက္တတ္သလား။
ဟင့္အင္း။
မလာနဲ႔။
အတၱဥခြံေလးမွာ လံုလံုၿခံဳၿခံဳႀကီးျပင္းလာသူမို႔ ထိခုိက္အနာတရကို ေၾကာက္လြန္းလွရဲ႕။

ခ်စ္မိျခင္းဟာ လြတ္လပ္လိုသူမိန္းမတစ္ေယာက္အတြက္ အေတာင္ပံက်ိဳးပဲ႔ျခင္းပဲ။ အခ်ိန္ေတြကို ေပးစြန္႔လိုက္ရမွာ တြန္႔တိုသူမို႔ အခ်စ္ဆိုတဲ႔ စကားကို မၾကားဝံ႔မနာသာႏိုင္ခဲ႔။

ဒါေပမဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ။ အေပၚယံပန္းေရာင္စံု ျဖန္႔ခင္းထားတဲ႔ အခ်စ္ဆိုတဲ႔ အနက္ဆံုးေခ်ာက္ရဲ႕ကမ္းပါးမွာ ကၽြန္မရပ္မိေနၿပီ။
ဘယ္သူမွ မကယ္ႏိုင္ေတာ့ဘူးလား။
ေမွ်ာ္ၾကည္႔မိတဲ႔အခါ မည္းေမွာင္စူးရွကာ ေၾကာက္စရာေကာင္းလွခ်ည့္။
ဘဝေသမွာ စိုးရြ႔႔ံကာ တုန္လႈပ္ျခင္းျပင္းစြာနဲ႔ ေျခဆုတ္ေနရင္း... ရင္အခုန္ကို ထိန္းသိမ္းကာ ျပန္လွည့္ေနရင္းမွာပင္ ႏွလံုးသားဟာ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ဆီမွ ေဖာက္ထြက္ကာ ခုန္ဆင္းေျပးသြားခဲ႔ေပါ့။

ကၽြန္မ လက္လွမ္းမမီေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘာေျဖေဆးမွလည္း မလိုခ်င္ေတာ့ဘူး။ ခ်စ္မိျခင္းဟာ ေသေၾကာင္းႀကံစည္မႈလို႔ ႏွလံုးသြင္းလာသူကို အခ်စ္က သတ္သြားၿပီ။သူတစ္ေယာက္ကိုျဖင့္ ခ်စ္မိသြားပါၿပီ။

Petite Fleurs

by Pablo Picasso

သူဟာ ကၽြန္မ အသက္ထက္ဆံုးယုယခ်င္တဲ႔ ပန္းတစ္ပင္ရယ္ေလ ။ဖူးပြင့္လာသမွ် ခူးပန္ဖို႔ မရည္ရြယ္ဘဲ ဘဝနဲ႔ရင္းၿပီး ေစာင့္ေရွာက္ေနခ်င္တဲ႔ သစ္တစ္ပင္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔ကို ခ်စ္စိတ္နဲ႔ တၿပိဳင္နက္ အိပ္မက္ေတြ အေရာင္လြင့္သြားတာလည္း အေရမထားႏိုင္ေတာ့။ အသစ္ေမြးဖြားလာတဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာအျမင္မွာ သူ႔ရႈခင္းရယ္သာ။

ခ်စ္ရသူေလးရယ္... အသက္နဲ႔ရင္းၿပီး ေပးဆပ္ခ်င္ေပမယ့္ အခမဲ႔ၾကည္ႏူးခြင့္ကိုသာ ခူးဆြတ္ခ်င္သူပါ။

အလွၾကည့္ခ်င္ေနတယ္ ဆိုတာကို ျငင္းဆိုလို႔ အခက္အလက္ေတြနဲ႔ တင္႔တယ္လွပေအာင္ ပ်ိဳးေထာင္ေနရံုသာ က်ဴးရင့္ခ်င္မိေသးတာ။ ဒီလိုခ်စ္မိသူမို႔ ဘယ္အရာနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ရမွန္း မသိေအာင္ ႀကီးျမတ္တယ္လို႔ ဘဝင္ျမင့္လုမတတ္ ျဖစ္လာတဲ႔အခါ သူ႔အေမကို သတိရလာမိခဲ႔။

ကၽြန္မ အေမတစ္ေယာက္လို သူ႔ကို ခ်စ္ဖို႔ျဖစ္ႏိုင္ပါ့မလား။ သူ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို သေဘာတက်ေငးၾကည့္ေနတဲ့အခါ သူ႔အေမလို ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴ ၿပံဳးၾကည့္ႏိုင္ဖို႔ဆိုတာ ရာႏႈန္းျပည့္နီးပါး မေသခ်ာဘူး။

ကၽြန္မ သိပ္သဝန္တိုတတ္တယ္။ မျမင္ဝံ႔လို႔ မ်က္ရည္ကို သိုဝွက္ရင္း မ်က္ႏွာလႊဲတဲ႔အခါ သူအေနက်ံဳ႕ေနလိမ့္မယ္။ ခက္တယ္။ ကၽြန္မ ရင့္က်က္ဖို႔ ပိုလို႔ႀကိဳးစားရဦးမယ္။

ခ်စ္မိသူေလးေရ ... တန္ဖိုးျဖတ္တတ္သူေတြ က်ရႈံးေစမယ့္ နားလည္ရန္ခက္ခဲတဲ႔ အခ်စ္ဘာသာရပ္ကို ကၽြန္မလည္း ေျဖၾကည့္ဦးမယ္ေနာ္။

ဘယ္စဥ္အခါကမွ မရဲရင့္သူကၽြန္မဟာ သူ႔ကို ေစာ္ကားပုတ္ခတ္ တိုက္ခိုက္လာသမွ်ေတြကို ကာကြယ္ေပးခ်င္သူ ျဖစ္ခ်င္တယ္။ နေမာ္နမဲ့ ၊ ေပါ့တီးေပါ့ဆလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြကို ထိရွလြယ္တဲ႔ ကၽြန္မက သူ႔ရဲ႕ မွားယြင္းမႈမွန္သမွ်ကို ကၽြန္မရဲ႕ ခြၽတ္ေခ်ာ္တိမ္းပါးမႈအျဖစ္သာ ေျပာင္းယူခ်င္ေနမိတယ္။

ျပင္းထန္ရက္စက္တဲ႔ ဥတုရာသီမွာ လည္စင္းခံေနရင္း သူ႔ကို ကာကြယ္ေပးႏိုင္တဲ႔ နားခုိရာေလးအျဖစ္ ေက်နပ္ေနခ်င္တယ္။
ရယ္ခ်င္ရယ္လိုက္ပါ။ ကၽြန္မ သိပ္ရူးပါတယ္။

ကၽြန္မအတြက္ အခ်စ္ဆိုတာ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္စြမ္းရဲ႕ မျမင္ကြယ္ရာမွာခႏိုးခနဲ႔ လက္ပိုက္ၾကည္႔ေနတဲ႔ က်ိန္စာတစ္ခုပါပဲ။

သူ႔အရိပ္သာ ထင္ေနတဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ ႏွလံုးအိမ္ဟာ ေၾကာင့္ၾကမႈေတြ ေရာယွက္လာကာ ဒဏ္ရာေတြ ၊ ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္မႈေတြ၊ အၾကမ္းဖက္မႈေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတဲ႔ ရက္စက္တဲ႔ ဒီကမၻာျမင္ကြင္းေတြကို သူ႔ကို မျမင္ေစခ်င္ဘူး။သူ ထိခိုက္နာက်င္မွာ စိုးလြန္းကာ ကေလးတစ္ေယာက္လို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ ေပးခ်င္တယ္။

ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မရဲ႕ အေလးထားမႈေတြ၊ ဂရုစိုက္မႈေတြဟာ ေခါင္းတစ္လံုးျမင့္တဲ႔ သူ႔အတြက္ အက်ိဳးမဲ႕ ျဖစ္ေနႏိုင္တယ္။ ေစတနာအျပည့္နဲ႔ ကာကြယ္ေပးလိုမႈေတြဟာ စိတ္ရႈပ္စရာေတြ ျဖစ္လာႏိုင္တယ္။ ဒီလိုေၾကာင့္ “ေပ်ာ္သလို ေနေနာ္ ” လို႔ ဆိုရကာ မုန္တိုင္းအၾကားမွာ သြားလာေနတဲ႔သူ႔ကို ထီးမိုးေပးရင္း ႏႈတ္ဆိတ္ေနရတယ္။

ခ်စ္သူကေလးရယ္... တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း အခ်စ္ကို ရက္စက္မႈမွတ္ေက်ာက္ တင္ၾကည့္ကာ ရန႔ံခ်ိဳမ်ား ေသာက္သံုးရမလားလုိ႔ ျပတ္သားၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္။

သူ ယုတ္မာေကာက္က်စ္တဲ့အခါ ကၽြန္မ ခြင့္လႊတ္မွာ ျဖစ္ေပမယ့္ ကၽြန္မ သူ႔ကို ေၾကာက္သြားႏိုင္တယ္။ ကၽြန္မ ေရွာင္ပုန္းခ်င္ ေရွာင္ပုန္းကာ ငိုေနမိလိမ့္မယ္။ ကၽြန္မဟာ ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္အျပည့္နဲ႔ သာမန္မိန္းမသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရက္စက္ေကာက္က်စ္တဲ့ လူတစ္ေယာက္အနားမွာ အၿမဲယွဥ္တြဲရပ္ႏိုင္တဲ့ အေမတစ္ေယာက္ကို အားက်စိတ္နဲ႔ ကၽြန္မ ႀကိဳးစားၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္။

သူမွန္ရင္ လက္ခုပ္တီးလို႔ သူမွားတဲ့အခါ ဘယ္သူမွ မျမင္ေအာင္ ဖံုးကြယ္ေပးခ်င္ေသးတယ္။ လူတစ္ေယာက္ဟာ ၾကာၾကားမမွားႏိုင္ပါဘူးလို႔ ေမၽွာ္လင္႔ခ်က္ေလးထားရင္း အားလံုးက လက္ညိွုးထိုးတဲ့အခါ သူ႔ဖက္မွာ ရပ္ဦးမယ္။

…ဆက္ရန္ :)

( ႏွစ္ဦးခြန္းဆက္ …

New Year

by Pablo Picasso

အခ်စ္အေၾကာင္း သိပ္မေရးခ်င္ေတာ့ေပမယ့္ အခ်စ္အေၾကာင္း မေရးႏိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာတဲ႔ ဆရာမဂ်ဴးရဲ႕ စကားၾကားၿပီးသကာလ အသက္ငယ္တုန္း ေရးမွ ေတာ္ၾကာ အသက္ႀကီးလာရင္ မခ်စ္ႏိုင္မွာ စိုးရတယ္ :P ဆိုကာ ႀကီးမိုက္လုပ္လို႔ ဆက္ေရးခ်င္ပါေသးတယ္။
(အသက္ႀကီးေပမယ့္ ရသစာေပအလွဆံုးေရးႏိုင္ခဲ႔တဲ႔ ဆရာမၾကည္ေအးလို ပါရမီရွင္မဟုတ္ဘူးေလ…ဆင္ေျခ :D )

ကၽြန္မကဗ်ာေတြကို မႏွစ္သက္ပါဘူးလို႔ ခင္မင္ပြင့္လင္းစြာေျပာတဲ႔သူအားလံုးကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ :) ကၽြန္မအတြက္ ကဗ်ာဆိုတာ အရိုးသားဆံုးႏွလံုးေသြးနဲ႔သာ ပြင့္တဲ႔ပန္းေတြမို႔ ဘယ္လုိေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ အမ်ိဳးအစားဘယ္လိုခြဲထားလည္း ရင္ဘတ္နဲ႔ ကဗ်ာေတြ ဆက္ေရးေနပါဦးမယ္။ ဖတ္မယ့္သူကေတာ့ ကၽြန္မေပါ့ေနာ္ :P

ျမန္မာႏွစ္ကူးၿပီးရင္ ကၽြန္မလည္း အခ်ိန္အားေတြ ရရွိလာမယ္လို႔ ယံုၾကည္ကာ တျခားစာေပ အမ်ိဳးအစားေတြလည္း ေရးၾကည့္ခ်င္ပါေသးတယ္။

ကၽြန္မကို tag ထားသူမ်ား ( ဦးလူထြင္း၊ ကိုျမစ္က်ဳိးအင္း၊ လူကေလး အယ္ကို ၊ ညီမေလး ငုဇာ၊နဲ႕ညီမေလး

ေန႔အိပ္မက္ ) ရဲ႕ အေၾကြးေတြကို ႏွစ္သစ္အထိ ယူသြားရတာလည္း စိတ္မေကာင္းပါဘူး။

ကၽြန္မရဲ႕ စာမ်ားကို ဖတ္ရႈေဝဖန္ေပးခဲ႔သူမ်ား၊ ခံစားအားေပးခဲ႔သူမ်ားကို အထူးေက်းဇူးတင္ခ်စ္ခင္ပါေၾကာင္း ထပ္မံေျပာၾကားလိုပါတယ္။
ႏွစ္ကူးမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ပါေစလို႔ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္း … )

ေမတၲာမ်ားျဖင့္ ...
မယ္ကိုး