28 May 2011

“ အမ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္ေသာ”



Action!
ျဖဴေရာ္ရည္ေသြးေတြရဲ႕ ဂိုေဒါင္  မ်က္လံုးေတာက္ေတာက္နဲ႔ စိတ္စုတ္ဖြားေနသူ
အဝတ္ေပါက္နဲ႔ အိမ္စဥ္မေလွ်ာက္ေပမယ္႔  စုန္းေၾကာက္တတ္သူေလ ...
“ ျပန္မလာေတာ့ဘူး” ဆိုလား... အသံမဲ႔ေအာ္ဟစ္…

ကန္႔လန္႔ကာဖြင့္ရင္  အေမ ငိုခ်င္ငိုလိမ္႔မွာ… ခဏတာ။

Cut!
လက္ေကာက္ဝတ္ေပၚ ဓားမတင္ခင္  အရသာခံ ၿပံဳးခ်င္ေသး…
တကယ္႔ေစတနာ။

Done!
ငါ့ရန္သူဟာ ငါပါ။
ၿငိတြယ္မႈေက်ာက္ေဆာင္မွာ အရွင္လတ္လတ္ ေၾကမြသြားတဲ႔ ျမွားတစ္စင္းရယ္။
ၾကက္ေျခခတ္လို အက်ည္းတန္တဲ႔ ဂုဏ္ထူးလႊာကိုေတာ့
မ်က္ႏွာဖံုးခ်ိဳတဲ႔ ခ်စ္သူေလးဆီသာ လႊဲလိုက္ပါကြယ္။…။
 

မယ္ကိုး

(art: Joan Miro , Constellation Awakening at Dawn)

5 comments:

ေစာ(အဝါေရာင္ေျမ) said...

မိတ္ေဆြေကာင္းဆိုတာ ကိုယ္စိတ္ညစ္ခ်ိန္မွာ ေဖးကူတတ္သူ
ကိုယ္အဆင္ေျပခ်ိန္မွာ ဝမ္းသာတတ္သူေလ
အပူကို အတူမွ်လို ့ ခံစားမယ့္သူေတြေပါ့။

ေမာင္ဘႀကိဳင္ said...

မ်က္ႏွာဖံုးခ်ိဳတဲ႔ ခ်စ္သူေလးဆီသာ လႊဲလိုက္ပါကြယ္တဲ႔လား မမယ္ကုိးေရ....
က်စ္က်စ္လစ္လစ္ေလးဗ်ာ လက္ေကာက္ဝတ္ေပၚဓားတင္ၿပီးၿပံဳးၾကည္႔ခ်င္တယ္ အသဲေတာ႔ယားစရာ ေၾကာက္လည္းေၾကက္ရဲ႕
စာလာဖတ္ေပမယ္႔ ကြန္မင္႔မေပးခဲ႔နုိင္ဖူး စီေဘာက္စ္လည္းမရွိေတာ႔ လွည္႔ျပန္သြားရတယ္
အခုေတာ႔ နည္းနာေလးရၿပီး ဘေလာ႔ေတြမွာျပန္ကြန္မင္႔ေပးနုိင္ပါၿပီဗ်ာ

ခင္မင္တဲ႔
ေမာင္ဘႀကိဳင္
ေနျပည္ေတာ္မွလာသည္။

ကုိေအာင္(ပ်ဴႏုိင္ငံ) said...

ဒီကဗ်ာထဲမွာ ဖဲ၀ုိင္းပါ ထည့္ပါလား ... :P

ျပည္ေကာင္းေအာင္ said...

Ms. Coe, I feel sorrowful, vulnerable and empathic whenever I read any suicidal arts. Be happier! :))

nyein said...

ထိပါတယ္ မယ္ကိုးရယ္...