04 December 2011

ကၽြန္မခ်စ္ေသာ သူမရဲ႕ ဗိသုကာျဖင္႔ ေခၚငင္ေသာ...



အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား ႏွိမ္႔ခ်ေစာ္ကားထားေသာ ေၾကာ္ျငာတစ္ခုကို ေဝဖန္ထားတဲ႔ ေဆာင္းပါးကို လြန္ေလၿပီးေသာအခါတုန္းက ဗိသုကာစာေစာင္တစ္ခုမွာ ကၽြန္မ ဖတ္ခြင္႔ရခဲ႔တာ။ သိပ္မမွတ္မိေတာ့ေပမယ္႔ အိမ္အေရာင္းေၾကာ္ျငာ (ဒါမွမဟုတ္) အိမ္တြင္းျပင္ဆင္မႈလုပ္ငန္းေၾကာ္ျငာတစ္ခုခုျဖစ္ဖို႔ ရာခုိင္ႏႈန္းမ်ားပါတယ္။ ေၾကာ္ျငာမွာ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရပ္ေနၿပီး ပံုမွာေရးထားတဲ႔စာေၾကာင္းက "အိမ္ခန္းလွလွတစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ဖို႔ ဗိသုကာတစ္ေယာက္ကို မင္းလက္ထပ္ဖုိ႔ မလုိပါဘူး" တဲ႔။ ဒါဟာ အမ်ိဳးသမီးဗိသုကာေတြ မရွိေတာ့သလိုမ်ိဳး၊ အမ်ိဳးသမီးဗိသုကာေတြဟာ အဆင္႔နိမ္႔က်ေနသလိုမ်ိဳး ၊ တနည္းအားျဖင္႔ အမ်ိဳးသမီးအားလံုးကို ႏွိမ္႔ခ်ေစာ္ကားထားပါတယ္လို႔ ေဆာင္းပါးက နိဂံုးခ်ဳပ္ပါတယ္။ 


ဒီေစာ္ကားခ်က္ေလာက္ကေတာ့  “အကုသိုလ္ကံမ်ားလို႔ မိန္းမျဖစ္လာတာ၊ မိန္းမဘဝဟာ ယုတ္ညံံ႔တယ္” ဆိုတဲ႔ ပုတ္ခတ္ေျပာဆုိခ်က္မ်ားနဲ႔ ရွင္သန္လာခဲ႔တဲ႔ ျမန္မာမိန္းမသား ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ပ်င္းေတာင္ပ်င္းေသးတယ္လုိ႔ ေျပာရမွာပါ။ အခ်ိန္လြန္မွ တကၠသိုလ္တက္ရတဲ႔ ကၽြန္မတို႔ဟာ ရန္ကုန္နည္းပညာတကၠသိုလ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးမ်ိဳးဆက္သစ္ျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းေဟာင္းမွာ တက္ခြင္႔မရဘဲ ဒုတိယႏွစ္အထိ ကိုယ္႔ၿမိဳ႕နယ္က GTI ေက်ာင္းမွာတက္ရကာ တတိယႏွစ္ေရာက္မွ လႈိ္င္သာယာေက်ာင္းမွာ စာသင္ခဲ႔ၾကသူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ တတိယႏွစ္ ဘာသာရပ္မ်ားကို ေရြးခ်ယ္ရာမွာလည္း အမွတ္နဲ႔မခြဲေတာ႔ဘဲ ကိုယ္ႀကိဳက္ရာဘာသာကို သင္ယူခြင္႔ရခဲ႔ပါတယ္။


ဆရာမ မစႏၵာ၊ဆရာမ ေမၿငိမ္းတို႔ရဲ႕ စာမ်ားဖတ္ၿပီးဗိသုကာေက်ာင္းသူျဖစ္ခ်င္ေနတဲ႔ ကၽြန္မက ၾကည္႔ျမင္႔တုိင္က အသိဗိသုကာ ဦးေလးႀကီးတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္မ ဗိသုကာဘာသာရပ္ကို ယူမယ္လုိ႔ ေျပာေတာ့ သူက “ဘာလို႔လဲ ။ တျခားဘာသာယူတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီဘာသာက ပင္ပန္းတယ္ ။ မိန္းကေလးနဲ႔ မလုိက္ဘူး” လို႔ ေျပာပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆက္ေျပာတာက“ မိန္းကေလးဆိုတာ စာရင္းကိုင္နဲ႔ပဲ လုိက္တယ္” တဲ႔။ အဲဒီဦးေလးႀကီးဆီက ဘာပညာဗဟုသုတမွ မရခဲ႔ဘဲ ပညာရွိဆန္တဲ႔ ေစာ္ကားနည္းအေၾကာင္းပဲ သိလုိက္ရပါတယ္။


တတိယႏွစ္မွာ ဗိသုကာစသင္ရေတာ့ တစ္ေက်ာင္းလံုးမွာ ဗိသုကာသင္သူစုစုေပါင္းက ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ပဲ ရွိပါတယ္။ ဗိသုကာဘာသာသင္ခန္းစာကို စတင္ထိေတြ႔တဲ႔ ေန႔မွာတင္ ဆရာတစ္ေယာက္ စေမးတဲ႔ ေမးခြန္းက “ဗိသုကာ ဘာလို႔ ျဖစ္ခ်င္တာလဲ” တဲ႔။ အတန္းသားေတြ ေျဖၿပီးေတာ့ ကၽြန္မတို႔အလွည္႔ေရာက္လာတဲ႔အခါ ေမးတဲ႔ေမးခြန္းက ေျပာင္းသြားပါတယ္။ “ သူတို႔က ရန္ကုန္ကမို႔ ဟုတ္ပါၿပီ။ မင္းတို႔က ဘာလို႔ ဗိသုကာ  ျဖစ္ခ်င္တာလဲ” တဲ႔။ကၽြန္မတို႔ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ဟာ နယ္ကလာသူေတြမို႔  ေတာသူေတြဟာ ဗိသုကာအေၾကာင္းကို ဘာမွမၾကားခဲ႔ဘူးဘဲ ဒီဘာသာကို ယူခဲ႔ေလဟန္ အထင္ေသးစြာေျပာပါတယ္။ အဲဒီမွာ ကၽြန္မအၿမဲစဥ္းစားမိတဲ႔ အခ်က္က ကၽြန္မတို႔ဟာ ေယာက္်ားေလးေတြသာဆုိရင္ သူဒီလို ေစာ္ကားစကားေျပာရဲပါ့မလား လုိ႔ရယ္။


ဒီလုိအနာတရေတြနဲ႔ စခဲ႔တဲ႔ ဗိသုကာေက်ာင္းသူဘဝမွာ ဂ်ဴရီ(jury/ကို္ယ္ဆြဲေသာ ဒီဇိုင္းမ်ားကို ဆရာမ်ားေရွ႕မွာ ရွင္းလင္းျပသရျခင္း) မွာ အထုအေထာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးခံရလည္း ကၽြန္မရဲ႕ ဗိဟုကာအိပ္မက္ဟာ ၿပိဳကြဲမသြားခဲ႔ပါ။ ကၽြန္မမွာ မီးျပတုိက္ရွိတယ္ေလ။သူမက  ဇဟာဟဒီးဒ္ (Zaha Hadid) ဆိုတဲ႔ အမ်ိဳးသမီး။ 

 Zaha Hadid photo : Steve Double, Jun 2007

ဗိသုကာမွာ ႏိုဗယ္ဆုနဲ႔ အဆင္႔ညီလုိ႔ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ ဆု (Pritzker Architecture Prize) ကို ပထမဆံုးရရွိခဲ႔တဲ႔ အမ်ိဳးသမီး။ အရင္တုန္းက သူမရဲ႕ဒီဇုိင္းေတြဟာ ေဆာက္လုိ႔ မရဘူးလို႔ ေဝဖန္ခံခဲ႔ရတဲ႔သူ၊ ၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ ဆုရၿပီးတဲ႔ ဒီဇုိင္းျဖစ္ေပမယ္႔လည္း အေကာင္အထည္မေပၚခဲ႔တဲ႔ အေဆာက္အဦးမ်ားစြာ။ ဒါေပမယ္႔ မျဖစ္ႏုိင္တာ မရွိရေအာင္ ျဖည္႔ဆည္းေပးတဲ႔ အခုေခတ္နည္းပညာနဲ႔ေပါင္းစပ္လုိက္တဲ႔ အခါမွာေတာ့ သဘာဝက်လြန္းတဲ႔ သူမရဲ႕လက္ရာမွာ လွပတင္႔တယ္စြာ ေပၚထြက္လာခဲ႔တာ။ သဘာဝကို အေျခခံထားတဲ႔ ဒီဇုိင္းမ်ားဟာ အ႔ံခ်ီးမကုန္ဖြယ္။



    

Guggenheim Hermitage Museum in Vilnius, Lithuania

 

Groninger Forum

ဒီလိုအေရထူထူနဲ႔ ေက်ာင္းၿပီးခဲ႔တဲ႔ေနာက္ တက္ၾကြလန္းဆန္းေနတဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မ်ား တေပြ႔တပိုက္နဲ႔ ဆရာေတြဆီမွာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္လက္ေတြ႔ပညာသင္ၿပီး ေဆာက္လုပ္ေရးကုမၸဏီတစ္ခုမွာ ဗိသုကာရာထူးနဲ႔ အလုပ္ရေပမယ္႔လည္း အသက္အရြယ္နဲ႔ အေတြ႔အႀကံဳငယ္ေသးတာေၾကာင္႔ ကိုယ္႔စိတ္ႀကိဳက္ေဆာက္ျဖစ္သြားတဲ႔ အေဆာက္အဦးဆိုတာ တစ္ခုမွမရွိခဲ႔။ ဒါေပမယ္႔ သူမကို အားက်စိတ္နဲ႔ ဗိသုကာအိပ္မက္ကို ဆက္မက္ေနဆဲ။  ေလထဲမွာ မိုးေမွ်ာ္တိုက္ေဆာက္ဆဲ။ ကၽြန္မရဲ႕ အႏုပညာလက္ရာ ဒီကမၻာေျမေပၚမွာ တေန႔ေတာ့ တည္မယ္ေပါ့။ အဲဒီလုိလည္း စိတ္ကူးယဥ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။ ဟုိး လြန္ေလၿပီးေသာအခါကေပါ့ ...။

ခုေတာ႔ တကၽြန္းမွာ ခက္ခဲပင္ပန္းတဲ႔ ဒီဗိသုကာလုပ္ငန္းနဲ႔ နဖူးေတြ႔ ဒူးေတြ႔ႀကံဳရၿပီ။ အားမေလွ်ာ႔ခ်င္ေပမယ္႔ အမိေျမနဲ႔ ေဝးေနဆဲ။ တစိမ္းသူေတြအၾကား ကၽြန္မရဲ႕ အိပ္မက္အေဆာက္အဦးတည္ဖို႔ ဆိုတာကလည္း မေသခ်ာေတာ့ၿပီ။ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္မွန္သမွ်ဟာ ပူေလာင္ကၽြမ္းေစတယ္လို႔ ထင္ၿပီ။ ေတာင္႔တမႈေတြကို သၿဂႌဳဟ္လိုက္ခ်င္ၿပီ။ ကၽြန္မ ဘာလုပ္သင္႔သလဲလို ဇေဝဇဝါေယာင္ဝါးတဲ႔ အခုိက္မွာ သူမ အၿပံဳးက ျပန္ေပၚလာခဲ႔တာ။သူမရဲ႕ ရီတီတီမ်က္လံုးမ်ားက ကၽြန္မကို ေလွာင္ေနသလိုလို။

ကၽြန္မက ေၾကာက္လန္႔တၾကားနဲ႔ ပင္ပန္းလြန္းလွပါၿပီလုိ႔ ဆင္ေျခေပးခ်င္တာ။ ဘဝကို ေအးေဆးသက္သာပဲ ျဖတ္ေက်ာ္ခ်င္ပါေတာ့တယ္။ ဇြဲသတၱိမရွိေတာ့ဘူး။ ဒီကၽြန္းေလးမွာ အိမ္းတြင္းျပင္ဆင္မႈနဲ႔ ေျမခင္း (interior and landscape specialist diploma) ဒီပလိုမာသင္တန္းတက္ျဖစ္သြားခဲ႔ၿပီ။ ေနာက္ထပ္ ဘြဲ႔လြန္တက္ျဖစ္ရင္လည္း ေျမခင္းဗိသုကာ (landscape architecture) ကိုပဲ ကၽြန္မ အထူးျပဳေလ႔လာပံုစံထုတ္ေတာ့မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မိၿပီ။


ေျမခင္းဗိသုကာလည္း လူေတြကို အက်ိဳးျပဳႏုိင္တဲ႔ ၊ အႏုပညာနဲ႔ နည္းပညာေပါင္းစည္းထားတဲ႔ ဗိသုကာပဲေလလုိ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ေဖ်ာင္းဖ်ခဲ႔။  စကားေျပာမေကာင္းတဲ႔ကၽြန္မဟာ အပင္ေတြၾကားေနတာပဲ အဆင္ေျပလိမ္႔မယ္လုိ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ နားခ်ခဲ႔ ။ အလုပ္အပ္သူေတြက သူတုိ႔အိမ္ထက္ သူတုိ႔ေျမကို ကၽြန္မဖန္တီးတာကို ပိုၿပီး ယံုၾကည္မယ္လုိ႔ ယံုမွတ္ခဲ႔။ ဒီအခ်ိန္မွာ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပဲ ကၽြန္မလုိ စိတ္အားေလွ်ာ႔ၿပီး အေဆာက္အဦးဗိသုကာလုပ္ငန္းခြင္က စြန္႔ခြာသြားၾကတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအေၾကာင္းစာတမ္းကို ဖတ္ခဲ႔ရတာ။

Why do women leave architecture?
UWE found that there was no definitive answer to the central question. A number of identifiable problems did however come to light. The reasons why women left tended to be a combination of a number of factors and or a ‘final straw’ moment. Some of the key issues are as follows:
_ Low pay
_ Unequal pay
_ Long working hours
_ Inflexible/unfamiliar friendly working hours
_ Sidelining
_ Limited areas of work
_ Glass ceiling
_ Stressful working conditions
_ Protective paternalism preventing development of experience
_ Macho culture
_ Sexism
_ Redundancy and or dismissal
_ High litigation risk and high insurance costs
_ Lack of returner training
_ More job satisfaction elsewhere
Ann de Graft-Johnson, Sandra Manley and Clara Greed
University of the West of England, Bristol, May 2003

ေလာကႀကီးက မညီမွ်ဘူး။ လူေတြက မတရားဘူး။ ဘာညာ ဆိုၿပီး ေၾကကြဲမေနခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ေမာလြန္းလွၿပီေလ။ ဒီဘဝ၊ ဒီမွ်နဲ႔ ရွိေစေတာ့လုိ႔ အိမ္မက္ေတြကို ေျမျမွပ္လုိ႔ ေအးေအးေဆးေဆး ဘဝကို ေရစုန္ေမ်ာေတာ႔မယ္ ႀကံဆဲမွာ မေမွ်ာ္လင္႔ဘဲ ဖုန္း applicationေတြထဲမွာ  သူမရဲ႕ Zaga Hadid app ကို ေတြ႔ေတာ့ မေနႏုိင္ဘဲ သြင္းမိျပန္။ ဝါသနာမီးေငြ႔ေလး မေသေသးေတာ့ ႀကံဳႀကိဳက္တုိင္း သူမလက္ရာေတြကို ၾကည္႔မိတုိင္းမွာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ သစၥာေဖာက္မိသူလို လိပ္ျပာမလံုခ်င္ျပန္။ ထိုသိုျဖင္႔ စိတ္ဓာတ္က်ေနခဲ႔ေသာ မေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ခဲ႔ေသာ အေၾကာင္းရင္းကို ေျခရာခံမိေလတာ။




မႀကိဳးစားရေသးဘဲ ဘာလုိ႔အေလွ်ာ႔ေပးခ်င္ရတာလဲ။ ဟင္႔အင္း ။ အခြင္႔အခါဆိုတာ တစ္ေန႔ေတာ့ ေပၚလာဦးမွာပါ။ သူမရဲ႕ လက္ရာမ်ားဟာ ကၽြန္မရဲ႕ ေၾကာက္ေသြးေတြကို ေလ်ာ႔ပါးေစျပန္။ မီးျပတိုက္ရဲ႕ အေဝးကအလင္းမွိန္မွိန္ေလးနဲ႔ လႈိင္းၾကမ္းေလၾကမ္းေအာက္မွာ ေလွငယ္ေလးကို အားတင္းကာ ေရဆန္ေလွာ္မိျပန္။

တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ေပါ့ေလ...။
ဒီလုိနဲ႔ေပါ့...။
ဘယ္သူမွ နားမလည္၊လက္မခံႏုိင္ခဲ႔လည္း ရွိေစ။
သူမရဲ႕ အႏုပညာဗိသုကာကေပးတဲ႔ အိပ္မက္နဲ႔ မေရရာတဲ႔ အေမွာင္မုိက္ထဲမွာ ကၽြန္မႀကိဳးစားလို႔ လွမ္းပါဦးမယ္။...။

မယ္ကိုး

13 comments:

တိမ္ျပာ(မေနာေျမ) said...

အမဘေလာဂ္ကုိ ဒီေန႔မွ က်ေနာ္ပထမဦးဆံုးဖတ္ျဖစ္တာပါ၊၊ ပထမဦးဆံုး ဖတ္ျဖစ္တဲ့ပုိစ္ဟာ Architecture နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အမရဲ႕ရူးသြတ္မႈ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ အရမ္းလဲ ၾကည္ႏူးမိပါတယ္၊၊ အမရဲ႕အိပ္မက္ေတြ ဆက္ၿပီးအေကာင္အထည္ေဖာ္သြားဖုိ႔ တုိက္တြန္းပါရေစ၊၊ ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ခြင့္ရွိပါတယ္ အမ လံုးဝလက္ေလ်ာ့လုိက္ပါနဲ႔

Kay said...

အဲဒီ အမ်ိဳးသမီးၾကီး အေၾကာင္း CNN talk asia မွာ လာတာ ၾကည့္မိလိုက္ကတည္းက.. စိတ္၀င္စားေနတာ..

ခုေတာ့..ေတာ္၂ ၾကီးေနျပီေနာ္..

ေသခ်ာတာေတာ့..လူတိုင္းဟာ..ကိုယ့္ ကို ကိုယ္ တည္ေဆာက္ေနၾက တဲ့ ပိသုကာ ေတြပဲ..

ခင္တဲ့..မေက

ျမေသြးနီ said...

ဗဟုသုတရတယ္...
ထက္ျမက္တဲ့ ပုခက္လႊဲတဲ့ လက္ေတြက ကမၻာကို အုပ္စိုးေနတာ ေတြ႔သိေနရတာပဲ။ မိန္းမ၊ေယာက်ာ္း မခြဲျခားပဲ ရင္ေဘာင္တန္း ေဆာင္ရြက္ေနႏိုင္တာကို ဇာဟာဟီဒီးဒ္ က ျပလိုက္တာေပါ့ေနာ္။

ေမာင္ဘႀကိဳင္(ခ်ဥ္ေပါင္ၿခံ) said...

း) ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အမ်ဳိးသားေတြက အမ်ဳိးသမီးေတြကုိ တန္းတူအခြင္႔ေရးေပးပါတယ္ အဲ တခ်ဳိ႕ အမ်ဳိးသားေတြကလြဲလုိ႔ေပါ႔
မယ္ကုိးက ကၽြန္ေတာ္႔ထက္ငယ္ေသးတာပဲ
ခ်ီးက်ဳဴးေလးစားမိပါရဲ႕
အေရးသားေတြက ရင္႔က်က္လြန္းလို႔

အိမ္မက္ေစရာ said...

မမ ညီမေလး ဒီမွာ ကြန္မန္႔ အရွည္ႀကီးေရးထားတာ..publish ေသခ်ာမနွိပ္မိတာလားမသိဘူး..ခုလာၾကည့္တာ မရွိဘူး ျဖစ္ေနတယ္ း(

Orange Chit Thu said...

‎"ကၽြန္မ ဗိသုကာဘာသာရပ္ကို ယူမယ္လုိ႔ ေျပာေတာ့ သူက “ဘာလို႔လဲ ။ တျခားဘာသာယူတာမဟုတ္ဘူး။ ဒီဘာသာက ပင္ပန္းတယ္ ။ မိန္းကေလးနဲ႔ မလုိက္ဘူး” လို႔ ေျပာပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆက္ေျပာတာက“ မိန္းကေလးဆိုတာ စာရင္းကိုင္နဲ႔ပဲ လုိက္တယ္” တဲ႔။ "
ဒီဟာေလးက ကုိယ္႕ကုိ Heart ထိတယ္မယ္ေရ... ကုိယ္႕တုန္းကလဲ Civil ယူမယ္လုိ႕ ေျပာေတာ့ မယ္႕လုိပဲ တစ္ခ်ဳိ႕လူႀကီးေတြကေျပာတာခံခဲ့ရဖူးတယ္...Civil Engineer ဆုိတာကမိန္းကေလးနဲ့မလုိက္ဘူးတဲ့ေလ... :)))
ကုိယ္႕အိမ္မက္ေတြ ကုိယ္ဆက္မက္က်တာေပါ့ မယ္ေရ...အရမ္းေတာ္တဲ့ ဗိသုကာ ေတြကုိအထင္ႀကီးတဲ့ထဲမွာကုိယ္လဲပါပါတယ္...ကုိယ္လဲ မစႏၵာရဲ့ စာအုပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ဝယ္သိမ္းထားတဲ့အထိ crazy ပါပဲ :)))

mabaydar said...

အစ္မေရ အေျခအေနမေပးေသးလို႔ ခဏနားျပီး အေျခအေနေပးတာကို လုပ္ေနတယ္လို႔ပဲ သေဘာထားပါ....

အစ္မျဖစ္ခ်င္တာကိုေတာ့ စိတ္မေလ်ာ့ပါနဲ႔... အစ္မဒီဇိုင္းေတြက ဆန္းတယ္လို႔ မေဗဒါအစ္မေျပာဖူးတယ္... တစ္ေန႔ ေအာင္ျမင္တဲ့ ဗိသုကာပညာရွင္ၾကီးျဖစ္ရင္ျဖစ္လာမွာပါ...

ကိုယ့္ကိုကိုယ္မယံုၾကည္ရင္ ဘယ္သူက ကိုယ့္ကိုယံုမလဲဆိုတာကို ညီမေတာ့လက္ကိုင္ထားတယ္.. ျဖစ္ခ်င္တာေတြအားလံုးျပည့္၀ပါေစ အစ္မ...

ညီမေတာ့ ျဖစ္ခ်င္တာကို ၾကိဳးစားၾကည့္ေနတယ္... ဒါေပမဲ့ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ျဖစ္ပါ့မလား... မွားမ်ားသြားျပီလားလို႔ ေတြးမိတယ္... မွန္တယ္မွားတယ္ေတာ့ လမ္းက ေယာင္၀ါး၀ါးပဲအစ္မေရ...

Anonymous said...

I'm also female electrical engineer. My dream is to become professional electrical engineer. But it's so difficult. I gave my time, I learn a lot. Finally, I gave up. I'm old enough already but still junior engineer level. When I want promotion at work, finally I choose admin. what to do? They didn't give us place. :(

ျမတ္ၾကည္ said...

တေန႕ေန႕ေတာ့ ျဖစ္လာမွာပါ အစ္မရယ္။ :)

Anonymous said...

Be strong !!!

Wishes .
Minneainphyu

Anonymous said...

ကၽြန္ေတာ့္ အမတစ္ေယာက္ဆိုလဲ ဗိသုကာ အရမ္းျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာေလ.. ဒါေပမယ့္ ဗိသုကာကို မယူျဖစ္ခဲ့ဘဲ ျမိဳ႔ျပ ကိုပဲ ေရြးခဲ့တာ.

အမေရ.. အားမေလွ်ာ့လိုက္ပါနဲ႔.. အမလဲ ဇဟာဟဒီး လို မျဖစ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာႏိုင္မွာလဲ.. သူသည္လဲပဲ အမလို ပင္ပန္းဆင္းရဲခဲ့ရမွာပဲေလ.. အျမင္ က်ဥ္းေျမာင္းတဲ့သူေတြကေတာ့ အဲ့ဒီလိုပဲ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး မအပ္စပ္ဘူးလို႔ ေျပာၾကမွာပါပဲ.. ( ေယာက္်ား မိန္းမရယ္လို႔မွ မဟုတ္ပါဘူး. လူတိုင္း )

ခင္တဲ့
စိုင္းစိုင္း..
Z@!'s Life

ရိုးေၿမက် said...

ဒီဇိုင္းေတြက ရင္သပ္ရႈေမာဖြယ္ပဲ မယ့္ေရ။ မယ့္အေရးအသားေတြကို တကယ္ႏွစ္သက္မိတယ္။ ေတြ႕ရတာေနာက္က်လိုက္တာေနာ္။ မယ့္အိပ္မက္ေတြလဲ တကယ္ပဲအေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ပါေစ။

Anonymous said...

မယ္.....
ေအာင္ျမင္ေသာသူမ်ား၏ ခက္ခဲႀကမ္းတမ္းခဲ့ေသာ အတိတ္မ်ားကို ျမင္သိသူရွားလွပါတယ္ မယ္။ သူမရဲ့ ဘ၀မွာလည္း စုန္တခ်ည္ ဆန္တလွည့္ ရုန္းကန္လွုပ္ရွားခဲ့ရမွာ အေသအခ်ာပါပဲမယ္။ အားမေလ်ာ့နဲ့ေနာ္။

မယ့္ မမ