27 July 2012

ေယာက်္ားေကာင္းအခ်စ္ေလလား

အဆိုးျမင္ဝါဒီလို႔ လက္ညႈိးထိုးလာလွ်င္ သည္းမခံခ်င္ေပမယ္႔ အခ်စ္ဆိုတာ အနိစၥလုိ႔ စြဲမွတ္ယံုကာ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ကိုမွ မယံုၾကည္ႏုိင္ေသာ စိတ္ေရာဂါရွိသူမွာ ကၽြန္မျဖစ္ပါတယ္။ ခ်စ္တယ္လို႔ ၾကားရတဲ႔အခါ ငါျငင္းလုိက္ရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ေျပာင္းမွာလုိ႔ ယံုၾကည္ေနသူလည္း ျဖစ္ျပန္ရဲ႕။ ဒါေပမယ္႔ ထိုသို႔အပ်က္ရႈတတ္ေသာကၽြန္မ မမွားေပဘူး။ ျငင္းၿပီးမၾကာခင္မွာပင္ ထုိခ်စ္လွခ်ည္႔ဆိုသူမ်ားက တစ္မ်က္ႏွာေျပာင္းသြားေလရာ ‘ ကဲ အစတည္းက မေျပာဘူးလား’ လို႔ လက္ခေမာင္းခတ္ရမလုိပင္ ျဖစ္ေနတာ။

ဆရာမဂ်ဴးရဲ႕ ဝတၱဳတိုတစ္ပုဒ္ကိုလည္း ခဏခဏသတိရမိျပန္တာ။ ေလွစီးတုန္း လႈိင္းေလထန္လာတဲ႔အခါ ဇာတ္ေကာင္အမ်ိဳးသမီးက ရည္းစားကို ငါ ေရထဲက်သြားရင္ ကယ္မွာလားလို႔ ေမးတဲ႔အခါ ရည္းစားက ကယ္မယ္လုိ႔ ခ်က္ခ်င္းတံု႔ျပန္မေျဖခဲ႔တဲ႔ အေၾကာင္းကိုေလ။ ရင္နာစရာေကာင္းလွခ်ည္႔။ ဒါေပမယ္႔ ထို႔ထက္ရင္နာစရာ စာကိုလည္း မွတ္မိေနေသးတာ။ ဆရာဦးသုေမာင္ ေရးတဲ႔ စာတစ္ပုဒ္ထဲမွာ သူေနမေကာင္းတဲ႔အေၾကာင္းေရးရင္း ကုသေပးတဲ႔ ဆရာဝန္မ်ားကအစ မိတ္ေဆြမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာရင္း မိန္းမကိုေတာ့ ေက်းဇူးတင္စရာမလုိဟု ေရးသားထားေလတာ။ ေရွ႕ဆက္ၿပီးလည္း မိန္းမဆိုတာ မေကာင္းလည္းခံေကာင္းလည္းစံ သူ႔ကံလုိ႔ ရွင္းလင္းေရးထားတာ အမွတ္ရေနမိေပါ့။ ထုိစာေလးကို ဖတ္ရင္း ကိုယ္ခ်င္းစာစိတ္ႏွင္႔ ယူက်ံဳးမရျဖစ္ရတာ ယေန႔ထက္တုိင္ရယ္။ 

ဘယ္လုိလဲကြယ္။ ျမန္မာလူမ်ိဳးတစ္ဦးရဲ႕ ဇနီးမယားပါတဲ႔။ ေကာင္းတူဆိုးဖက္ဆိုရံုနဲ႔ ေက်းဇူးတင္ျခင္းငွာ မထိုက္တန္ေသာလူသားေပလား။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အသက္မကယ္္ဘူးလို႔ ကတိမေပးခ်င္ေနပါေစ။ ေစတနာအတြက္ အသိအမွတ္ျပဳရံုနဲ႔ ေက်နပ္လိုက္ရမွာလား။ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ဆိုတဲ႔ေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ဝေအာင္ေကၽြး၊ လွေအာင္ဆင္ဆိုရံုမွ်နဲ႔ တင္းတိမ္ေရာင္႔ရဲတတ္ရမွာလား။

စိတ္မေကာင္းစရာ ဒီထက္အဆိုးျမင္ခ်င္လွ်င္ေတာ႔ ေရာဘတ္ကူးဗား (Robert Coover) ရဲ႕ Briar Rose ကို သတိရလိုက္ရံုသာ ရွိတယ္ေလ။ မင္းသားေလးအနမ္းနဲ႔ ႏုိးထမွ က်ိန္စာေျပမယ့္ မႏွင္းဆီေလးရဲ႕ ၾကမၼာမွာ ( sleeping beauty) ပံုျပင္ေလး နဲ႔ ျခားနားစြာ သရုပ္ကြဲေလတာ။ ခ်ိဳသာၾကင္နာမယ္ထင္ရတဲ႔ မင္းသားေလးမ်ားဟာ ဘီလူးေခါင္းေဆာင္းထားျခင္းသာရယ္။ မႏွင္းဆီေလးမွာ မတရားက်င့္ခံရျခင္း၊ ကေလးေမြးရျခင္း၊ မယားငယ္ထားခံရျခင္း (ျမန္မာဓေလ႔အရ မယားၿပိဳင္ထားျခင္း) ၊ ဆင္းရဲဒုကၡေရာက္ရျခင္းဆိုတဲ႔ တုန္လႈပ္ေၾကကြဲစရာဇာတ္သိမ္းအမ်ိဳးုမ်ိဳးနဲ႔ ျခယ္မႈန္းထားေလတာ။

ဒီလိုနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေပါင္းသင္းေနထိုင္ၾကေလသတည္းဆိုတာ ျဖစ္ႏိုင္ရဲ႕လား…ဆိုတဲ႔ သံသယကို ပုိေသခ်ာေစခဲ႔။ မယံုၾကည္ျခင္းမီးပြားကို အညြန္႔တလူလူျဖစ္ေစရန္ အားျပဳေလခဲ႔။ ေနေပ်ာ္ပါတယ္ ။ တကယ္ပါ။ ဒါေပမယ္႔ အခ်စ္ေတြမျမင္ေအာင္ကြယ္ရင္း လြတ္လပ္ေပ်ာ္ျမဴးေနဆဲမွာပင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံက ေကာ္လုိရာဒိုျပည္နယ္ရဲ႕ ရုပ္ရွင္ရံုမွာ လူဆယ္႔ႏွစ္ေယာက္ ေသနတ္ပစ္ခံရၿပီး ေသဆံုးသြားေသာသတင္းဆိုးကို ဖတ္ခဲ႔ရတာ။ 

သိပ္အံ႔ၾသစရာေကာင္းတာရယ္။ ညီမငယ္တစ္ေယာက္က တင္စားသလုိ ေက်ာက္ခဲလို မာေရေက်ာေရႏုိင္လွေသာ ကၽြန္မရဲ႕ စိတ္အေျခအေနမွာ ယိုင္ႏြဲ႕ေဝဝါးသြားခဲ႔ၿပီ။ ခ်စ္သူေကာင္မေလးေတြကို က်ည္ဆန္ေဘးမွ ဒိုင္းလုိကာကြယ္ေပးရင္ အေသခံသြားေသာ ခ်စ္သူေကာင္ေလးမ်ားကို ‘Real Superheroes’ လို႔ သတင္းေတြက ေခါင္းစဥ္တပ္ထားၾကေလတာ။ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ရဲ႕ အခ်စ္ဟာ သူ႔ဘဝရဲ႕ တစ္စိတ္တစ္ေဒသလို႔ ဖတ္ဖူးခဲ႔ေပမယ္႔ ခုလို အသက္ေပးေစာင္႔ေရွာက္သြားတာကိုေတာ႔ ေယာက္်ားေကာင္းအခ်စ္လို႔ သတ္မွတ္ရေလမလား။ ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္။  ထိုသူမ်ားမွာ ခ်စ္သူကခိုင္းလွ်င္ ပင္လယ္ကို လက္ပစ္ကူးျပမယ္ဆိုတဲ႔ စကားပိုေတြ ခြန္းထပ္မဆိုဘဲ ေနခ်င္ေနခဲ႔ေပမယ္႔ သူတုိ႔ရဲ႕ အသြင္အျပင္ေတြက မႏူးည႔ံေပမယ္႔ အားနည္းသူကို ညွာတာၾကင္နာတတ္ေသာ တကယ္လူ႔ႀကီးလူေကာင္းမ်ားလည္း ျဖစ္ေပတာပဲ။ 


ကၽြန္မ သတင္းစာကို ေဘးခ်ၿပီး မ်က္ႏွာမူရာေရွးရႈေငးေနမိေပါ႔။ ေဇာအသြယ္သြယ္နဲ႔ ျဖတ္သြားျဖတ္လာလူေတြကို ၾကည္႔တယ္။ ေျခလွမ္းတက္ၾကစြာနဲ႔ သူတို႔ေတြ ေပ်ာ္ေနၾကသလိုရယ္။ အသက္ႏွင္႔ရင္းကာ အခ်စ္ခံရလို႔ အမ်ိဳးသမီးတုိင္း အားက်မယ္႔ အေဝးကမိန္းကေလးမ်ားကေတာ႔ မဟာကံထူးရွင္ဆိုကာ ေပ်ာ္ႏုိင္မယ္ မထင္ပါ။ ေသခ်ာတာက တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ သူမတို႔ ေပ်ာ္သည္ျဖစ္ေစ မေပ်ာ္သည္ျဖစ္ေစ အသက္ထက္လြန္တဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေတြကို သူမတုိ႔ ေမ႔ႏုိင္မယ္လို႔ မထင္ပါဘူး။  အခ်စ္သူရဲေကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေစတနာရွင္လူစြမ္းေကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္မတို႔ တစိမ္းသူေတြလည္း ဒီစြန္႔လႊတ္ကယ္တင္ခဲ႔သူေတြကို လြယ္လင္႔တကူေမ႔သြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး။

အေသခ်ာဆံုးမွာ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ရဲ႕အခ်စ္ဆိုတာ ဟာသပါလုိ႔ ရယ္ေသြးသြမ္းဖို႔ ကၽြန္မႏႈတ္ဆြံ႔သြားခဲ႔ၿပီရယ္။ ။

 မယ္ကိုး 

18 July 2012

စကားလံုးေက်ာက္တံုးမ်ားႏွင္႔ ပစ္သတ္ခံရေသာအခါ

ပံုရိပ္ေတြက ေဝဝါးသြားေပမယ္႔ အသံေတြက ပံုမွန္မက်မပီသေတာ႔ေပမယ္႔ အိုဟိုင္းယိုးသူေလးေျပာခဲ႔တဲ႔ စကားလံုးေတြဟာ စြဲထင္ေျခာက္လွန္႔ေနဆဲပါ။ သူမက သူမရဲ႕ အဝတ္အစားမဲ႔ဓာတ္ပံုလႊာကို ရည္းစားဆီပို႔ေပးခဲ႔မိပါတယ္။ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ျပတ္စဲသြားၾကတဲ႔အခါ သူက သူမရဲ႕ပံုေတြကို အထက္တန္းေက်ာင္းက တျခားေကာင္မေလးေတြဆီ ပို႔လိုက္ပါတယ္။ ဒီမိန္းကေလးေတြဟာ သူမကို ေႏွာင္႔ယွက္ၾကတယ္။ သူမကို လြယ္လြယ္ရတဲ႔မိန္းကေလး၊ မိန္းမပ်က္ေလးလို႔ ေခၚၾကတယ္။ သူမက စိတ္ဆင္းရဲကာ စိတ္ဓာတ္က်ေနခဲ႔ၿပီး ေက်ာင္းသြားရမွာေတာင္ ေၾကာက္ေနခဲ႔ရတာ။

အဲဒီေနာက္မွာ ဂ်က္စီကာလိုဂင္န္က Cincinaati ရုပ္ျမင္သံၾကားသတင္းဌာနကိုသြားၿပီး သူမရဲ႕ ဇာတ္လမ္းကို ေျပာျပခဲ႔ပါတယ္။ သူမရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္က ရိုုးရိုးေလးပါ။ ‘ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳး ဘယ္သူမွ မျဖတ္သန္းျဖစ္ေအာင္ ကၽြန္မျပဳလုပ္ခ်င္တာပါ’ တဲ႔။ ဒီေတြ႔ဆံုေမးျမန္းခန္းက ေမလ၂၀၀၈ မွာျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္လအၾကာမွာ သူမဟာ သူမရဲ႕အိပ္ခန္းမွာ ဆြဲႀကိဳးခ်သတ္ေသသြားခဲ႔ပါတယ္။ သူမရဲ႕ အသက္က ၁၈ႏွစ္ရယ္ပါ။


‘သမီးေလးက သြက္လက္ခ်က္ခ်ာတယ္။ေပ်ာ္တတ္တယ္။အႏုပညာအရည္အေသြးရွိတယ္။ ကရုဏာတရားျပည္႔တယ္။ သမီးေလးက ေတာ္တဲ႔ကေလးပါ’ လို႔ သူမရဲ႕ မိခင္ စင္သီယာလိုဂင္န္က နယူးေယာက္က Matt Lauer ရဲ႕ ေသာၾကာေန႔ Today ရုပ္ျမင္သံၾကားအစီအစဥ္မွာ ေျပာခဲ႔ပါတယ္။ သူမက သူမရဲ႕သမီးကို ဆံုးရႈံးမႈမွာ ေၾကကြဲေနဆဲျဖစ္ၿပီး သူမရဲ႕ဇာတ္လမ္းကို လူသိရွင္ၾကားျဖစ္ေစကာ လိင္ဆြဲေဆာင္တဲ႔ပံုေတြ ၊ စာတိုေလးေတြကို သူတုိ႔ရဲ႕ ရည္းစားေကာင္ေလး၊ ေကာင္မေလးေဆြဆီပို႔ျခင္းေၾကာင္႔ ျဖစ္လာတဲ႔အႏၱရာယ္အေၾကာင္း ကေလးေတြကို သတိေပးခ်င္တာပါ။

 ‘ဒါက သိပ္ခက္ပါတယ္။ သူက ကၽြန္မရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ သမီးေလးပါ’လို႔ သူမက ေျပာပါတယ္။ ‘ကၽြန္မက ဒီအမွာစကားကို ေပါက္ၾကားဖို႔ အတတ္ႏိုင္ဆံုးႀကိဳးစားေနပါတယ္’ တဲ႔။ ဒါက ႀကီးထြားေနတဲ႔ ျပသနာပါ။ ဒါေပမယ္႔လည္း သူမအတြက္ ‘sexting’ (လိင္ဆြဲေဆာင္ဖုိ႔ မိမိဓာတ္ပံုကို ပို႔ေပးမႈ) ထက္ပုိတဲ႔ ျပစ္မႈေရးရာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ေသျခင္းနဲ႔ ရွင္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။ 
................................................................................................................

ဒီသတင္းကို ဖတ္ေနခုိက္မွာ တစ္ခ်ဳိ႕ေသာႏုိင္ငံမ်ားမွာ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ဥပေဒအရ ကိုယ္က်င္႔တရားပ်က္ယြင္းတယ္ဆိုတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကို ေက်ာက္တံုးနဲ႔ပစ္ေပါက္ကာ အေသသတ္စီရင္ၾကတဲ႔ သတင္းမ်ားကို သတိရမိပါတယ္။ ဂ်က္စီကာလိုဂင္န္ေလးကေတာ႔ စကားလံုးေက်ာက္တံုးေတြနဲ႔ ေသဆံုးခဲ႔ရတယ္လို႔ ကၽြန္မထင္ျမင္မိပါတယ္။ သူမလို ေၾကကြဲဖြယ္ျဖစ္ရပ္ကို ဟုပ္ဝတ္ဆဲလ္ဆိုတဲ႔ ၁၃ ႏွစ္ အရြယ္မိန္းကေလးတစ္ေယာက္လည္း အလားတူျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။

 သူမဟာ စာထူးခၽြန္သူျဖစ္ၿပီး စိုက္ပိ်ဳးေရးပညာရွင္ျဖစ္ဖို႔ ရည္မွန္းထားသူေလးလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ခ်စ္စဖြယ္ထက္ျမက္တဲ႔ ကေလးမေလးဟာ သူမရဲ႕ အေပၚပိုင္းဗလာဓာတ္ပံုကို သူမခ်စ္ေနသူဆီ ပို႔ေပးၿပီး ဆြဲေဆာင္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ႔ပါတယ္။အက်ိဳးဆက္ကေတာ့ သူမရဲ႕ သူမရဲ႕ဓာတ္ပံုဟာ သူမရဲ႕ေက်ာင္းမွာသာမက အနီးအနားေက်ာင္းေတြကိုပါ ျပန္႔သြားၿပီး အဆံုးမသတ္တဲ႔ ကဲ႔ရဲ႕ရႈတ္ခ်အႏုိင္က်င္႔မႈေတြသာ ျဖစ္လာခဲ႔ၿပီး ၂၀၀၉ စက္တင္ဘာ ၁၂ ရက္မွာေတာ့ သူမဟာ ဆြဲႀကိဳးခ်သတ္ေသခဲ႔ပါတယ္။


ဒီေၾကကြဲစရာေတြဟာ အံ႔ၾသစရာေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ကေလးသူငယ္ေတြ သာမက စိတ္ဓာတ္ရင္႔က်က္လွပါတယ္ဆိုတဲ႔ လူႀကီးသူမမ်ားကပါ စကားျမားေက်ာက္တံုးေတြသံုးကာ လူသတ္ေနၾကတာကို ျမင္ရတဲ႔အခါ လူျဖစ္ေနျခင္းကို အျပစ္ရွိသလိုပင္ ခံစားမိလာပါတယ္။အျပစ္မဲ႔တယ္လုိ႔ ဟန္ေဆာင္ထားတဲ႔ လူသားေတြသာ ေနထိုင္ခြင္႔ရွိတဲ႔ ကမၻာႀကီးတဲ႔လား။ အျပစ္ျမင္သူကို ပကတိေက်ာက္တံုး၊ စကားျမားေက်ာက္တံုးေတြနဲ႔ အုပ္စုဖြဲ႕ ဝုိင္းေပါက္ကာ သတ္ျဖတ္ခြင္႔ရွိတဲ႔ မဟာလူသားေတြတဲ႔လား။

တစ္ဖက္သားကို အ႐ွက္ခြဲအႏုိင္က်င္႔ခ်င္သူေတြအတြက္ ဒီေန႔ေခတ္မွာ ဖုန္း၊အင္တာနက္ကစၿပီး မီဒီယာပစၥည္အမ်ိဳးမ်ိဳးဟာ အေကာင္းဆံုးလက္နက္ေတြ ျဖစ္ေနေလတာ။ ဒါေပမယ္႔ အ႐ွက္ကို အသက္နဲ႔လဲၿပီး ေသေၾကာင္းႀကံသြားတဲ႔သူေတြ႐ွိသလို အက်ိဳးေက်းဇူးရေအာင္ ယူႏုိင္တဲ႔သူေတြလည္းရွိပါတယ္။ လုပ္ႀကံခံရေပမယ္႔ ေအာင္ပြဲခံသြားသူေတြထဲမွာ ပဲရစ္ဟီတန္ (Paris Hilton) က လိင္ဆက္ဆံမႈမွတ္တမ္းတင္အေခြ (sex tape)ဆိုင္ရာအမႈကို ႏိုင္ၿပီး ပရဟိတလွဴတယ္။ ခင္မ္ ခါဒါရွိရန္း (Kim Kardashian) ကလည္း sex tape ကိုေရာင္းၿပီးေနာက္မွာ ေက်ာ္ၾကားေအာင္ျမင္သူျဖစ္လာပါတယ္။ ႀကံ႕ႀကံ႕ခုိင္မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ႏိုင္တာဟာ လုပ္ႀကံသူေတြကို အႏိုိင္ရေစတဲ႔ နည္းလမ္းတစ္ခုပဲ ထင္ရဲ႕။ အျဖစ္ဆိုုးရွာတဲ႔ သူမေလးေတြကေတာ႔ ဒီလိုမ်ိဳးႀကံ႕ခုိင္စိတ္မထားႏိုင္ေအာင္ ႏုငယ္လြန္းလို႔ အေၾကြေစာခဲ႔ရတာ။

................................................................................................................

ခရစ္ယာန္မဟုတ္ေပမယ္႔ ဘုရားသားေတာ္ ေယရႈခရစ္ကို ကၽြန္မေလးစားၾကည္ညိဳရတဲ႔ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုရွိပါတယ္။  အိမ္ေထာင္ေရးေဖာက္ျပန္တဲ႔ အမ်ိဳးသမီးက ေက်ာက္တံုးျဖင္႔ ပစ္သစ္ခံရၿပီး အျပစ္ယူဖို႔ျဖစ္လာတဲ႔အခါ  ‘If an one of u is without sin, let him be the first to throw a stone to her.’ မင္းတုိ႔ထဲက အျပစ္မဲ႔သူတစ္ေယာက္ရွိမယ္ဆိုရင္ သူမကို အရင္ဆံုး ေက်ာက္ခဲနဲ႔ ပစ္ႏုိင္တယ္ လို႔ ေယရႈခရစ္က အမိန္႔ရွိေတာ္မူခဲ႔ပါတယ္။ သူမက ေက်ာက္ခံနဲ႔ ပစ္ခတ္သတ္ၿပီး ဒဏ္ေပးျခင္း မခံခဲ႔ရပါဘူး။ ဒါေပမယ္႔ ကံအေၾကာင္းမလွစြာပဲ အျပစ္ကို (လူသိရွင္ၾကား) ျပဳမိသူေတြဟာ ယေန႔ထက္တုိင္ ေက်ာက္ခဲလိုစကားလံုးမ်ားနဲ႔ သတ္ျဖတ္ညွင္းပန္းခံေနရဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
  
အမွန္ဆိုရရင္ျဖင့္ သက္ရွိေတြဆိုတာ ဒါဝင္ (Charles Darwin)ရဲ႕ Survival of Fittest or Adaptability Theory , Evolution Theory ေတြအတိုင္း တစစ အဆင့္ဆင့္ေျပာင္းလဲျဖစ္တည္လာတာလုိ႔ လက္ခံထားေသာ ကၽြန္မအတြက္ ေမ်ာက္ေတြ ဘာလုိ႔ လူအျဖစ္ကူေျပာင္းလာတာလဲ ဆိုကာသာ အျပစ္တင္ေနခ်င္မိပါေတာ႔တာ။ အရိုင္းဘဝကိုသာ ေတာင္႔တတယ္ဆိုလည္း ရွိပါေစေတာ့။ အသိဥာဏ္ရွိလွပါတယ္။စိတ္ထားျမင္႔ျမတ္လွပါတယ္။ ကိုယ္က်င္႔သီလ လံုၿခံဳလွပါတယ္။ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားႀကီးမားလွပါတယ္လုိ႔ အသံေကာင္းဟစ္လြန္းတဲ႔ လူ႔မ်က္ႏွာဖံုးအေထြေထြရဲ႕ ေက်ာက္တံုးမ်ားကို ေၾကာက္ရြံ႕တုန္လႈပ္ခဲ႔ပါၿပီ။ ။  

မယ္ကိုး 

Ref: Her teen committed suicide over ‘sexting’ By Mike Celizic 
Sexting bullying cited in teen’s suicide By Michael Inbar

08 July 2012

လူတကာမုန္းတဲ႔ ဗီလိန္

ဝမ္းနည္းစရာမရွိပါဘူးလုိ႔ စိတ္တင္းလည္း ေၾကကြဲမႈက ႏွလံုးအိမ္တြင္းမွာ တဖ်က္ဖ်က္လက္ေနဆဲ။ ငါ ဘာမွလည္း မမွားဘဲနဲ႔ ဆိုကာ ေဒါသစိတ္က တႏုံ႔ႏုံ႔ႏွိပ္စက္ကာ နာက်င္မႈမေျပႏုိင္။ ဒါေပမယ္႔ တစ္ခုခုမွားေနတယ္။ ဘာေၾကာင္႔ ဒီအျဖစ္ကို ေရးႀကီးခြင္က်ယ္လုပ္ေနမိပါလိမ္႔။ တျခားသူမ်ားလိုပင္ လိမၼာပါးနပ္စြာ လ်စ္လ်ဴရႈေရွာင္ထြက္သင္႔တာ။

ေရွာင္တိမ္းျခင္း။ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဒီလိုစကားအသံုးအႏႈန္းသံုးရေအာင္ ငါက ဘယ္တုန္းကမွ ပါဝင္ပက္သက္ျခင္းမရွိခဲ႔ပါဘဲ။ ဒါေပမယ္႔ သူမရဲ႕ ခ်စ္သူနဲ႔ အေပါင္းအပါမ်ားက စကားတင္းဆိုၾကတာက သူမတုိ႔ ခ်စ္သူျဖစ္ခိုက္မွာ ဝင္ေရာက္ေႏွာင္႔ယွက္တားဆီးၾကသူမ်ားဆိုပဲ။အလိုေလး။ ေၾကာက္စရာေကာင္းလွခ်ည္႔။ သူမက သူငယ္ခ်င္းေတြ ေျပာသမွ်နာခံတဲ႔ ဆယ္ေက်ာ္သက္မွ မဟုတ္ဘဲေလ။

အံ႔ၾသလြန္းလို႔ရယ္။ ေနာက္ဆံုးသိလုိက္ရသည္က ကၽြန္မအပါဝင္ သူမရဲ႕မသူေတာ္သူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕ ၾကားဝင္ဖ်က္ဆီးမႈေၾကာင္႔ သူမတုိ႔ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ေကြကြင္းရပါသတဲ႔။ ကၽြန္မတို႔သူငယ္ခ်င္းက မေကာင္းျမစ္တာ ေကာင္းရာညႊန္လတ္ ဆရာလုပ္ရလုပ္ေအာင္ သူမက အသိဥာဏ္တံုးကာ ဆင္ျခင္တရားမဲ႔ေနသူလည္း မဟုတ္ပါ။ မိန္းကေလးေတြဟာ ကိုယ္တကယ္ခ်စ္မိၿပီဆို သူငယ္ခ်င္းေတြကသာမက မိဘေမာင္ဘြားေတြကပါ သေဘာမတူဘူးဆိုလည္း မစြန္႔ပစ္ႏုိင္ၾကဘူးမဟုတ္လား။

 ဒါေပမယ္႔ ၾကားရတဲ႔သတင္းမ်ားကေတာ႔ သူမရဲ႕သူငယ္ခ်င္းမ်ားေတြဟာ သူမႏွင္႔သူကို မဆက္သြယ္ရန္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပကာ တားျမစ္ၾကတဲ႔ ဗီလိန္ေတြ၊ သူ႔အေၾကာင္း မေကာင္းသတင္းမ်ားကို သူမကို ေျပာဆိုကာ သူမ်ားခ်စ္ျခင္းကို ကိုယ္ခ်င္းစာတရားမဲ႔ ခြဲရက္ၾကသူေတြ၊ သူတို႔ အတူတူ တြဲသြား တြဲလာကို မနာလို မရႈစိမ္႔နဲ႔ အမ်ားအျမင္ မတင့္တယ္လုိ႔ မေနသင္႔ဆုိကာ ေျပာဆိုၾကတဲ႔ သနားၾကင္နာျခင္းမဲ႔ ရက္စက္ယုတ္မာၾကသူေတြ။ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲဖြယ္ ေကာင္းလြန္းခ်ည္႔။ ထိုသုိ႔ ကိုယ္ခ်င္းစာတရားေခါင္းပါး သူတပါးခ်စ္ျခင္းကို တဲ႔အႀကံနဲ႔ ခြဲရက္ၾကတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ကၽြန္မေရာက္သြားတဲ႔အခါ။

ဘယ္လိုေျဖသိမ္႔ၿပီး မ်က္ႏွာလႊဲေနရမလဲ ။ တစ္ေက်ာင္းတည္းတက္၊ တစ္ရံုးတည္း အလုပ္ဆင္းကာ သူမအနားမွာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ေနတဲ႔အတြက္ ထိုမတရားစြဲခ်က္ကို ကၽြန္မ ခံသင္႔ပါရဲ႕လား။ ၾကားသံုးၾကားမွာ ဘယ္ၾကားမွာ မဝင္ခဲ႔သူပါ ။ ဒီလို မဝင္လု႔ိလည္း နင္က ငါ ဘာလုပ္လုပ္စိတ္မဝင္စားဘူး မဟုတ္လားလို႔ သူမကိုယ္တုိင္ပဲ ေျပာဆိုခဲ႔တာ။ ဒီလိုလ်စ္လ်ဴရႈလြန္းလုိ႔ပင္ မရႈႏုိင္မကယ္ႏုိင္ သတင္းၾကားမွ မယံုႏုိင္ျဖစ္ရေလတာ။ အရွက္သည္းကာ နာက်င္။

ကိစၥမ်ားေျမာင္တဲ႔ ကုိယ္႔ေဘာင္ေလးအတြင္းမွာ တစ္ကိုယ္တည္းခ်ာလည္ဆဲ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကို ဂရုမစိုက္ဘဲေနခဲ႔သမွ် သတင္းဆိုးကို ၾကားရခ်ိန္မွာေတာ့ စဥ္းငယ္မွ် နားမလည္ႏုိင္ခဲ႔။ ၿပီးေတာ႔ ဆိုးရြားယုတ္မာေသာသူငယ္ခ်င္းမ်ားရဲ႕ အလြန္တရာရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈသတင္းကလည္း ထိုမွ်မကေသးပါ။ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းေတြက ေကာင္ေလးကိုမ်ား ႀကိတ္ႀကိဳက္ေနၾကလို႕ မနာလိုစိတ္နဲ႕ ဝင္ဖ်က္ၾကတာလုိ႔ ေလွာင္ဆိုသူကဆို ။ သူ႔အေၾကာင္း မဟုတ္မမွန္ေတြ ဇတ္လမ္းဆင္ၿပီး ခြဲၾကတာလုိ႔ သတ္မွတ္သူက သတ္မွတ္။စိတ္မေကာင္းစရာေကာင္းလြန္းလွခ်ည္႔။

 ေတာ္ၾကပါေတာ့ ။ နာက်င္လြန္းလို႔ အသက္ရႈပင္ရပ္သြား။ မူလကတည္းက ေျမနိမ္႔ရာဖက္မွာ ရပ္မိသူမို႔လည္း ၾကားရတဲ႔သတင္း၊ျမင္ရတဲ႔ စကားလံုးလွံတံမ်ားေအာက္မွာ အသဲႏွလံုး အစိတ္စိတ္အမႊာမႊာေၾကသြား။ ဘုရား ။ ဘုရား။ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္တယ္ဆိုတဲ႔ ျပစ္မႈနဲ႔ အခုေတာ႔ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ေဝးခန္းမွာ လူယုတ္မာဆုိထံုးနဲ႔ ဗီလိန္လံုးလံုးျဖစ္လို႔ေနေလတာ။ ဒါေၾကာင္႔ သူငယ္ခ်င္းကိုေတာ႔ ေနာက္ေျပာင္စိတ္တစ္ဝက္နဲ႔ ပြင္႔အံေပါက္ကြဲမိေလတာ။ ‘ ငါလည္း ဘာမွ မပက္သက္ဘဲနဲ႔ နင္႔သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ရံုနဲ႔ ဗီလိန္ျဖစ္ရေရာလား။ ေနာက္ နင္ ငါ့အနားလာမေနနဲ႔ေတာ့’ လို႔ မရည္ရြယ္ဘဲ ေျပာမိတာ။ မာနႀကီးေသာ သူမက ထိခုိက္နာက်င္သြားေလသလား။ ကၽြန္မ ျပန္လည္ေခ်ာ႔သည္႔တုိင္ သူမက ေခါင္းခါ။ ေဝးေနၾကတာပဲ ေကာင္းပါတယ္တဲ႔။


အင္း... ေကာင္းပါတယ္။ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားရဲ႕ စြပ္စြဲေျပာဆုိျခင္းရန္က ေဝးသြားတာေပါ့လုိ႔ ေတြးလည္း ဝမ္းနည္းသိမ္ငယ္ဆဲ။ ေစာ္ကားမႈေတြကို တစိမ္႔စိမ္႔ေရးမွတ္ကာ လမ္းခြဲတာ ကံေကာင္းတာလို႔  ေဒါသနဲ႔ေတြးလည္း   နာက်င္ျခင္းဟာ စိမ္႔ထြက္မေျပ။ မဟုတ္ဘူး။ ငါဟာ စြန္႔ပစ္ခံရတာ မဟုတ္ဘူးလို႔ မာနနဲ႔ တင္းခံလည္း ေၾကကြဲမကုန္ႏုိင္။ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ေၾကာင္႔ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ေဝးၾကတာေပါ့ ဟုတ္လားလုိ႔ တစိမ္းသူေတြက ေမးတဲ႔အခါ ဆြံ႔အတုန္လႈပ္။

တကယ္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာႀကီးျဖစ္သင္႔တာရယ္။ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား။ ေနာက္ေနာင္ ကိုယ္မလုပ္တဲ႔ အရာအတြက္ သူတပါးေတြ စြပ္စြဲျပစ္တင္ျခင္းေဘးက ကင္းလြတ္ေတာ့မွာ။ တစ္ေယာက္သည္းညည္း တစ္ေယာက္မခံႏုိင္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ မဟုတ္လား။ ၾကားေလေသြးလို႔ ေဝးၾကတယ္ဆိုတည္းက ကၽြမ္းဝင္မႈမခုိင္ၿမဲလုိ႔ပဲ မဟုတ္လား။ ဒါေၾကာင္႔ လမ္းခြဲလိုက္ျခင္းအတြက္ ဘာမွ ဝမ္းနည္းစရာမလုိ ။ တစ္ခုေလးပါပဲ။ ဒီလိုေအးခဲနာက်ည္းစြာလမ္းခြဲရလိမ္႔လုိ႔ ဘယ္တုန္းကမွ မထင္မိခဲ႔။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘာေၾကာင္႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ။ အဆံုးမွာေတာ့ လူေတြဟာ တနည္းနည္းနဲ႔ လမ္းခြဲၾကတာပဲ ဟုတ္တယ္မဟုတ္လား။

 ဒါေပမယ္႔ ဘယ္လိုျဖစ္ပါလိမ္႔။ ငါ နင္႔အနားမွာေနရင္ ဘယ္လိုေတြထပ္ျဖစ္လာမယ္ဆိုတာ မသိဘူး။ အဲဒါေၾကာင္႔ အေျခအေနေတြ အနည္က်သြားတဲ႔အထိ ငါတို႔က သာမန္သူငယ္ခ်င္းေတြလုိပဲ ေဝးေဝးေနၾကတာေပါ့ ဆိုတဲ႔ သူမရဲ႕ ဖုန္းစာတုိေလးကို ျပန္ဖတ္တိုင္း မ်က္ရည္တဖ်က္ဖ်က္လည္လာ။ ငါ မမွားဘူး။ ငါ မငိုဘူးလုိ႔ အားတင္းရင္းမွာပင္ မ်က္ဝန္းစိမ္႔စိုလာ။


 မယ္ကိုး