08 July 2013

အခန္းဆက္ခရီး

ညီမငယ္က ကိုရီးယားကားၾကည္႔ရင္း ‘သမီးတုိ႔က ဘာလုိ႔ ရုပ္ဆိုးရတာလဲ’ လုိ႔ ေမးေလ၏။ တို႔…လုိ႔ဆိုေသာေၾကာင္႔ ကၽြန္မကိုပါ ရည္ညႊန္းဟန္ပဲဟု အလုိအေလွ်ာက္ သေဘာေပါက္ရသည္။ ၾကားရတာ နားမခ်မ္းသာေပမယ္႔ ရင္နာနာနဲ႔ပဲ ရွင္းျပရေသးတာပ။ 

‘မလိကၠာမိဖုရားႀကီးကလည္း ဘုရားကို ဒီလိုေမးေလွ်ာက္ဖူးတယ္။ဘုရားက ရုပ္အဆင္းမလွတာ အရင္ဘဝက ေဒါသအားႀကီးလုိ႔ လုိ႔မိန္႔တယ္’ ညီမငယ္က အေျဖရဟန္နဲ႔ ေခါင္းၿငိမ္႔ေပမယ္႔ အျပည္႔အစံုနားလည္ေစခ်င္ေသးေတာ႔ ခက္လွသည္။ ‘ေဒါသမွာ ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္ သိလား။’ ဟု ေမးလုိက္တဲ႔အခါ ညီမငယ္က မသိဘူးလုိ႔ ဆိုသည္။

ငံု႔ေနတဲ႔ေဒါသနဲ႔ ဖြင္႔ထြက္တဲ႔ေဒါသလို႔ ရွိတယ္တဲ႔။ စိုးရိမ္ေသာကႀကီးတာ။ စိတ္ညစ္တာ၊စိတ္ပ်က္တာ၊စိတ္ဓာတ္က်တာ၊ အလိုမက်တာ၊အၿငိဴးထားတာေတြက အငံု႔ေဒါသေတြ၊  စိတ္တိုတာ၊ေဒါသထြက္တာ၊ဆူပူတာ၊ရန္လုပ္တာ၊ဂလဲ႔စားေခ်တာ၊ ေနာက္ဆံုး ကိုယ္ထိလက္ေရာက္တုိက္ခုိက္တာေတြက အပြင္႔ေဒါသလုိ႔ ေျဖရင္း စိတ္ၾကည္မွ ရုပ္ၾကည္တယ္ လို႔ လူေတြေျပာၾကတယ္မဟုတ္လား။ အဲဒီသေဘာလုိပဲ စိတ္ဆိုးေတာ႔ ရုပ္ဆိုး၊ ဒီဘဝမွာ စိတ္မၾကည္လင္တဲ႔အေၾကာင္းေၾကာင္႔ ေနာက္ဘဝအထိ ရုပ္အဆင္းထိခိုက္တာလုိ႔ အက်ယ္ခ်ဲ႕ေျဖမိေလသည္။ 

ညီမငယ္က တစ္ခြန္းေလးေမးမိတာ တစ္မီးနစ္မွ် နားေထာင္လုိက္ရသျဖင္႔ စိတ္ေလသြားဟန္နဲ႔ ဟုတ္ကဲ႔လုိ႔ ေျပာၿပီး ကိုရီးယားကားဆက္ၾကည္႔ေနရာ အင္း ေနာက္ဆို ေမးသေလာက္ပဲေျဖမွလုိ႔ အသိတရားရေလသည္။ စာအုပ္ထဲ မ်က္ႏွာလႊဲျပန္လႊဲလိုက္ေပမယ္႔ စာထဲမွာ စိတ္မေရာက္ဘဲ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ၾကာရွည္မသိုေလွာင္ႏုိင္တဲ႔ကၽြန္မ ေနာက္ဘဝမွာ အလြန္႔အလြန္အက်ည္းတန္ေနမလားဟု ေသာကပြားမိလည္း စိတ္ညစ္ေနသလားလုိ႔ေတာ႔ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္မေမးဝံ႔ေအာင္ပင္။


တစ္ေနရာမွာ မေပ်ာ္ဘူးဆိုၿပီး ေနေပ်ာ္မယ္ထင္ရာဆီ ျပန္လာခဲ႔သည္။ စာဖတ္၊စာေရးေနရလွ်င္ လူဆင္းရဲလည္း စိတ္ခ်မ္းသာမည္ ေမွ်ာ္လင္႔ခဲ႔သည္။ တစ္လေက်ာ္ၿပီ ျဖစ္ေပမယ္႔ ရည္ရြယ္ထားတဲ႔စာက တစ္မ်က္ႏွာပင္ မရွိေသး။ ခက္ၿပီ။ စာမေရးႏုိင္ၿပီမုိ႔ ပိုလုိ႔စိတ္မခ်မ္းေျမ႕ေအာင္ရွိေလသည္။ စားလုိက္၊အိပ္လုိက္၊စာဖတ္လုိက္ လုပ္ေနလုိ႔မျဖစ္ဘူးဆိုတာ နားလည္ေပမယ္႔ ရင္ထဲက တြန္းအားမီးက ေဖ်ာ႔ေနရာမွ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းသြားဟန္ရွိသည္။ ဒီမီးကို ဘယ္လုိျပန္ေမႊးရမလဲ။ တစ္ေနရာကို ထြက္သြားခ်င္ျပန္ေပမယ္႔ ဘယ္ကိုသြားရမွာလဲ။ ကၽြန္မနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ႔ေနရာဟာ ဘယ္အရာလဲ။ ဘာလုပ္ရမည္ မသိ။ 

အနားမွာ ေဆးလိပ္ဗူးသာရွိၿပီး ေဆးလိပ္ေသာက္တတ္သူဆိုရင္ တလိပ္နဲ႔တလိပ္မီးကူးၿပီး ေသာက္မိေနမည္ထင္သည္။ အခုေတာ႔ မီးခိုးေငြ႔အစား သက္ျပင္းေငြ႕ကိုသာ မႈတ္ထုတ္ေနမိသည္။ ငုတ္တုတ္ထိုင္ၿပီး မႈိင္ေနသူဟာ ငါ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ဆိုရင္းပင္ စိတ္ပ်က္စိတ္က အစပ်ိဳးလာေလၿပီ။ ေကာင္းပါေလ႔။ ဒီဘဝလည္း ရုပ္အၾကည္ပ်က္သလုိ ေနာက္ဘဝမွာလည္း အက်ည္းတန္ေနလိမ္႔။ ။ 

မယ္႔ကိုး

5 comments:

yee lin said...

ေဒါသအေၾကာင္းကိုသိသြားတယ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ေနာ္

QOS said...

R u in Myanmar?

မယ္႔ကိုး said...

yes,i am.

ျမေသြးနီ said...

ရုပ္ရည္န႔ဲ စိတ္ထားက တိုက္ရိုက္အခ်ဳိးမက်ပါဘူး မယ့္ေရ.. ေသခ်ာေတြးၾကည့္ရင္ ပုခံုးႏွစ္ဘက္ၾကား ေခါင္းေပါက္ၾကတဲ့လူအခ်င္းခ်င္းပါပဲ။ ရုပ္ေခ်ာၿပီး စိတ္ထားယုတ္သူထက္၊ ရုပ္ဆိုးၿပီး စိတ္ထားျဖဴစင္သူက ပိုတန္ဖိုးရွိပါတယ္။ ရုပ္အလွက အေပၚယံ အေရျပားတစ္ေထာက္စာပဲ ရွိတာပါ။ စိတ္ထားအလွကိုေတာ့ ပိုတန္ဖိုးထားမိပါတယ္။

ခ်စ္ေသာ -
ျမေသြးနီ

ရိုးေၿမက် said...

ေဒါသမွာ အငံု႕ေဒါသနဲ႕ အပြင့္ေဒါသရိွတာ ခုသိသြားၿပီ။ အေနာ္လဲ အပြင့္ေဒါသေတြေရာ အငံု႕ေဒါသေတြေရာ အလုပ္လုပ္မွ ခဏခဏၿဖစ္ေနတာ။ မၿဖစ္ေသးဘူး။ ေဖ်ာက္ရမယ္။