14 May 2014

လူငယ္တစ္ေယာက္ခ်စ္ျခင္း

အပုန္းဘဝမွာ ေတြ႔ၾကံဳရတဲ႔ စိတ္ပင္ပန္းခက္ခဲမႈကို ဥပမာႏႈိင္းစရာေတာင္မရွိပါဘဲ။ ကြၽန္ေတာ္႔ကိုကြၽန္ေတာ္ ညာေနတာထက္ သူမကိုညာရတဲ႔အခါ နက္႐ႈိင္းစြာအားနာမိတယ္။ေနာက္ဆံုးမွာ ကြၽန္ေတာ္စိတ္ဝင္စားေနတာ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္သာျဖစ္တဲ႔ အေၾကာင္း ဖြင္႔ေျပာလုိက္တယ္။

သူမေလးငိုေနရတာကိုၾကည္႔ၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေပမယ္႔ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးၾကီး လြတ္က်သြားသလို ေပါ႔ပါးသြားတယ္။ မလိမ္လည္၊ မလွည္႔စားေတာ႔ဘဲ ႐ိုးသားလိုက္ျခင္းအတြက္ ပကတိထူးျခားတဲ႔ လြတ္လပ္မႈကိုရရွိခဲ႔တယ္။ သူမကိုဝန္ခံၿပီးတဲ႔ေနာက္မွာ ကြၽန္ေတာ္ရဲရင္႔လာတယ္။ ညီ႔ကိုပါဖြင္႔ေျပာဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီး စိတ္အားတင္းကာ အခ်ိန္ေရြးေနမိတယ္။ 

ဆယ္တန္းစာေမးပြဲၿပီးသြားတဲ႔အခါ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေအးေအးေဆးေဆးရွိႏုိင္မယ္႔ အခ်ိန္ေတြခ်ည္းျဖစ္ေပမယ္႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အၾကည္႔ဆံုမိခ်ိန္တိုင္း ဖြင္႔ေျပာရမွာေၾကာက္ကာ ေနာက္ဆုတ္မိျပန္ေရာ။ ညီ႔မိဘေတြ ခရီးသြားတဲ႔ညမွာ သူတုိ႔အိမ္မွာ သြားအိပ္ဖို႔ ျဖစ္လာျပန္တယ္။ ဒီအခိုက္အတန္႔ေလးက ေကာင္းမြန္လွေပမယ္႔ ကြၽန္ေတာ္႔ရင္ဝမွာ အဖုလံုးၾကီးတစ္ခုက ပိတ္ပင္တစ္ဆို႔ေနသလိုမ်ိဳး ဘာမွမေျပာႏုိင္ခဲ႔ဘူး။ ညီက သတိထားမိတယ္။ ဘာျဖစ္ေနတာလဲလုိ႔ သကၤာမကင္းစြာေမးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ေရေရရာရာမရွင္းျပႏုိင္ဘူး။

တစ္ေန႔မွာေတာ႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္ပတ္စီးၾကၿပီးေနာက္ သစ္ပင္ေအာက္မွာ ေမွာင္ရိပ္ခိုရင္း ကြၽန္ေတာ္႔ကိုေျပာခဲ႔ဖူးတဲ႔ ညီ႔လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္တစ္ခုကို ျပန္ေျပာေနမိတယ္။ ဒီစကားစကေနၿပီး ကြၽန္ေတာ္႔ဇာတ္ေၾကာင္းကို ခင္းဖို႔ ရည္ရြယ္တာပါ။ ညီက အကဲမခတ္မိဘဲ အဲဒီအေၾကာင္းကို နာရီဝက္ေလာက္ ေျပာေတာ႔တယ္ဗ်။ ကြၽန္ေတာ္က သတၲိစုေဆာင္းၿပီး စကားစမယ္လို႔ၾကံတုိင္း ညီက ဆက္ေျပာျပန္တယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ကြၽန္ေတာ္က 'ငါတုိ႔ ျပန္ၾကရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ငါတုိ႔မျပန္ခင္ မင္းေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ကသိကေအာက္ျဖစ္ႏိုင္တဲ႔အေၾကာင္းတစ္ခုေျပာ ခ်င္တယ္'လုိ႔ ေျပာလုိက္ေပမယ္႔ မိနစ္အနည္းငယ္ ၿငိမ္သက္ေနမိျပန္တယ္။ 'ဘာအေၾကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိစၥမရွိဘူး။ ေျပာ'လုိ႔ ညီက စကားဖြင္႔ေျပာသလို 'ေျပာစရာရွိတာေျပာ။ ငါနားလည္ႏိုင္တယ္'လို႔လည္း ၿပံဳးကာဆိုေပမယ္႔ ကြၽန္ေတာ္ရင္တုန္ေနတုန္းပဲ။

ညီ႔မ်က္လံုးကို မၾကည္႔ဘဲ မာန္တင္းၿပီး 'ငါ ဘာလုိ႔ မင္းကို ေျပာတာလဲဆုိရင္ ယံုလို႔။ ၿပီးေတာ႔ မင္းကို ဖံုးကြယ္မထားခ်င္ဘူး။ ႐ိုးသားခ်င္တယ္'လို႔ အစခ်ီလိုက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္႔အသံက အလြတ္က်က္ထားတဲ႔စာေတြကို ဆိုအံေနသလိုပဲ။ တကယ္လည္း အၾကိမ္တစ္ေထာင္ေလာက္ စိတ္ထဲေရရြတ္ၿပီးမွေျပာတာဆိုေတာ႔ ျပန္စဥ္းစားၾကည္႔မိတုိင္း အသံက အတက္အက်မရွိဘဲ ရယ္စရာကာင္းေနခဲ႔တယ္။ ဒါေပမဲ႔ 'ငါ႔ကိုယ္ငါ gayလို႔ ထင္တယ္'လို႔ ေျပာတဲ႔ အသံကေတာ႔ ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေျခာက္ေသြ႕ေနခဲ႔တယ္။

 ေျပာၿပီးၿပီးခ်င္း ကြၽန္ေတာ္အသက္ေအာင္႔ေနမိတယ္။ ဘာကိုမွ မဆုေတာင္းရဲဘူး။ ဘာကိုမွ မေမွ်ာ္လင္႔ရဲဘူး။ ညီရဲ႕တုံ႔ျပန္ခ်က္ဟာ ဘာျဖစ္လာမလဲဆိုၿပီး တုန္လႈပ္ေၾကာက္ရြံ႕ ေနမိတယ္။ ညီက ဓာတ္လိုက္ခံရသလုိမ်ိဳး ၿငိမ္သက္မွင္တက္ေနၿပီးမွ 'မင္း ေသခ်ာလား'လုိ႔ ေမးတယ္ဗ်။ အင္းလုိ႔ ကြၽန္ေတာ္ေျပာလိုက္ေတာ႔ 'မင္းဘာေျဖေျဖ ကိစၥမရွိေပမယ္႔ တစ္ခုေတာ႔ေမးခ်င္တယ္။ မင္း ငါ႔ကို ႀကိဳက္ေနလား'တဲ႔။

ဟန္မေဆာင္တတ္တဲ႔ ညီရယ္ေလ။ 'ဟင္႔အင္း'လုိ႔ ေျဖလိုက္ႏုိင္ေပမယ္႔ လိမ္ညာမႈအတြက္ ခ်က္ခ်င္းပဲဝမ္းနည္းနာက်င္ခဲ႔ရတယ္။ 'ေတာ္ေသးတာေပါ႔။ ငါလည္း အခုမွစိတ္ထဲေပါ႔သြားတယ္'လုိ႔ ညီက သက္ျပင္းခ်ရင္းဆိုတယ္။ ေနာက္ထပ္နာရီဝက္ေလာက္ၾကာေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔စကားေျပာျဖစ္ၾကျပန္ တယ္။ ညီ႔အိမ္နားေရာက္လို႔ လမ္းခြဲၾကတဲ႔အခါ 'မင္းကိစၥကို ဖြင္႔ေျပာတဲ႔အထိ ယံုၾကည္တဲ႔ အတြက္ ဝမ္းသာတယ္'လို႔ ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ေျပာၿပီး ညီက ကြၽန္ေတာ္႔ကိုဖက္တယ္။ ညီ လက္ျပၿပီး ထြက္ခြာသြားတဲ႔အခါမွာေတာ႔ ကြၽန္ေတာ္မ်က္ရည္က်မိတယ္။

မိန္းကေလးေတြကို စိတ္ဝင္စားတယ္ထင္ခဲ႔တာဟာ ညီနဲ႔ႏႈိင္းယွဥ္ရင္ အမႈန္အမႊားမွ်သာရယ္။ ညီ့လက္ကေလးကို ကိုင္ၾကည္႔ခ်င္တယ္။ ညီ့ပါးကေလးကို ထိနမ္းခ်င္တယ္။ ညီ႔ရင္ခြင္ထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္ရွိေနခ်င္တယ္။ ခင္ဗ်ားလည္း နားလည္မယ္ထင္တယ္။ တခ်ိဳ႕ အိပ္မက္ေတြက အဆိပ္ျဖစ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆက္ဆံေရးက အရိပ္အေရာင္မွ်မေျပာင္းလဲခဲ႔ဘူး။ ညီ႔ကိုခ်စ္မိတာ ကြၽန္ေတာ္႔ဘဝရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္မႈျဖစ္ေပမယ္႔ တစ္ေယာက္တည္းရွိခိုက္မွသာ စိတ္ကူးယဥ္ကာ ၾကည္ႏူးရင္ခုန္ႏုိင္တယ္။

ေနာက္ေန႔မွာ အဲဒီအေၾကာင္းေျပာျဖစ္ၾကတဲ႔အခါ ညီေရာ ကြၽန္ေတာ္ပါ ဟန္မူရာမပ်က္ တည္ၿငိမ္ခန္႔ညားလွ်က္ပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ေျပာတုန္းက သူ႔အမူအရာကို စားၿမံဳ႕ျပန္ျဖစ္ၾကေတာ႔ ညီကရယ္တယ္။ 'အဲဒီတုန္းက မင္း ငါ႔ကို ၾကိဳက္ေနမလားဆိုၿပီး ေၾကာက္ခဲ႔တာအမွန္ပဲ။ တကယ္သာ အဲဒီလုိဆိုရင္ ဘယ္လုိတုံ႔ျပန္ရမွန္း မသိဘူး။ ဒါေပမဲ႔ မင္းက မဟုတ္ဘူးဆိုေတာ႔ ေအးေဆးေပါ႔ကြာ'တဲ႔။

 ဝမ္းနည္းဝမ္းသာဆိုတဲ႔ ခံစားခ်က္ကို ကြၽန္ေတာ္ထိထိခိုက္ခိုက္ နားလည္သြားေပမယ္႔ စိတ္သက္သာရာရသြားတယ္။ ညီ႔ကို ကြၽန္ေတာ္မဆံုး႐ႈံးေတာ႔ဘူး။ ဖြင္႔ေျပာၿပီးေနာက္မွာ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ေပါ႔ပါးလန္းဆန္းသြားတဲ႔ခံစားခ်က္ဟာ အံ႔ၾသစရာေကာင္းတယ္။ ညီ႔ကို လိမ္ေနမိတယ္လို႔ မခံစားရေတာ႔ဘဲ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ၾကည္ညိဳလာတယ္။ ၾကင္နာတတ္တဲ့ညီ့သေဘာကုိ ပိုတုိးလို႔သိခြင္႔ရခဲ႔တယ္။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးပံုစံမေျပာင္းလဲသြားဘဲ ညီက မူလအတုိင္း ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ကယုကယင္ေနတတ္တုန္းပဲ။ ႐ုပ္ရွင္ၾကည္႔ေနတုန္း ညီ့ပခံုးေပၚမွီလိုက္လည္း ေနရာေရြ႕မသြားဘူး။ ညီက လည္း ကြၽန္ေတာ့္ေက်ာမွာ ေခါင္းအံုးအိပ္ဖုိ႔ဝန္မေလးဘူး။ ကြၽန္ေတာ္က ဘယ္လုိလိင္ဆႏၵေတြပဲရွိရွိ အဲဒါက ျပႆနာမဟုတ္ဘူး။ ေတြးေတာ စိတ္ပူစရာမလိုဘူးလို႔ ညီက ေျပာတတ္သလို ကြၽန္ေတာ္႔ကို အရင္လိုဂ႐ုစိုက္္ခဲ႔တယ္။ ဒါေပမဲ႔ ညီက လူ႔အရိပ္အကဲကို ထံုးလိုေမႊေရလုိေႏွာက္သိကြၽမ္းသူမုိ႔ သူဒီလို ဆက္ဆံေနတာ ကြၽန္ေတာ္႔စိတ္ထဲ မသက္မသာျဖစ္ေနလားလုိ႔ ေမးခဲ႔တယ္ေလ။

သက္ျပင္းပူကို ခိုး႐ႈိက္ရင္း 'အရင္လိုပဲ ရွိေစခ်င္တယ္'လုိ႔ေျဖခဲ႔ေပမယ္႔ ႏွစ္ေယာက္အတူရွိခ်ိန္တုိင္းမွာ ညီက ေအးေဆးၾကည္သာျဖစ္ေနတာနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ - ကြၽန္ေတာ္ကေတာ႔ စိတ္မၿငိမ္မသက္ ျဖစ္ေနခဲ႔တယ္။  

(ဆက္ရန္...)
မယ္႔ကိုး 


မွတ္ခ်က္။ ေမလ(၃)ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ 'အေရးေပၚအခန္းထဲမွာ' စာအုပ္ကို ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလံုး ျဖန္႔ခ်ီလိုက္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းက မွာမယ္ဆို စာအုပ္ကို အိမ္အေရာက္ပို႔ေပးတဲ႔ ဝန္ေဆာင္မႈလည္း ရႏုိင္ပါတယ္။ ျဖန္႔ခ်ီေရးျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာ႔ေခတ္ကို ဖုန္းနံပါတ္...၀၉၄၂၂၄၉၃၀၉၀-၀၉၄၂၂၅၄၀၅၉၆-၀၉၄၀၀၃၀၁၄၆၀- email .... mmage.publishing@gmail.com တို႔နဲ႔ ဆက္သြယ္ႏုိင္ပါတယ္။ onlineမွ စာအုပ္မွာယူလုိပါလွ်င္ Myanmar Bookshop က ဝန္ေဆာင္မႈေပးၿပီး  http://www.myanmarbookshop.com/MyanmarBooks/BookDetails/31735မွာ မွာယူႏုိင္ပါတယ္။ 

စာၾကြင္း။စာဖတ္အညႊန္း... 
စာမ်က္ႏွာ(၃၀)ၿပီးေနာက္ခဏနားပါ။ အေအးေသာက္ပါ။ စာမ်က္ႏွာ (၃၁) ကို ရွာပါ။ (တစ္ခ်ိဳ႕စာအုပ္မ်ားတြင္ စာအုပ္ခ်ဳပ္မွားယြင္းမႈေၾကာင့္ ေနာက္ႏွစ္ရြက္ေက်ာ္မွာ (၃၁) ျဖစ္ေနပါတယ္။) ကၽြန္မကို ခြင့္လႊတ္ပါ။ စိတ္ၿငိဳျငင္မႈကင္းစြာ စာအုပ္ေလးကို ခ်စ္ႏိုင္ဖို႔ ဆုေတာင္းပါတယ္။ ေက်းဇူးအထူး... :)
Happy Reading!

2 comments:

သတုိး said...

ဖတ္​ခ်င္​ၿပီဗ်။ မွာထားတယ္​ :-)

Anonymous said...


Like this post so much..
Thanks !
Esther