29 May 2014

အခ်စ္ဦးလည္း ျဖစ္ဖူးတယ္...

ဘဝမွာ အခက္ခဲဆံုးအခ်ိန္ပဲ။ ကြၽန္ေတာ္႔ကိုကြၽန္ေတာ္ မေကာင္းဆိုးဝါးလို႔ ျမင္ေနတယ္။ စိတ္တုိရင္ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္႐ုိက္ႏွက္တတ္လာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္႔အျပစ္ေတြဟာ ဘယ္လုိပဲ ျပန္ေပးဆပ္ပါေစ မေပ်ာက္ေတာ႔ဘူးလို႔ ထင္မိတယ္။ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းက ရထားလမ္းေပၚသြားရပ္စို႔ဆိုကာ ကြၽန္ေတာ္႔ကို ျဖားေယာင္းေနသလုိ ေသျခင္းကသာ ဒီဒုကၡေတြက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ကူညီေပးလိမ္႔မယ္လုိ႔ ယံုမွားခဲ႔တယ္။

ရထားဥၾသသံေတြေနာက္ကို အေျပးလိုက္တယ္။ အံ႔ၾသစရာေကာင္းတာက ေမာေမာပန္းပန္း အသက္႐ႈလိုက္တဲ႔အခါ ညီ့ေခၚသံလိုလို ၾကားရတယ္။ ညီက ကြၽန္ေတာ့္ကို ခြင္႔လႊတ္မယ့္နမိတ္ပဲလို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ကာ ညီတစ္ေယာက္ ကြၽန္ေတာ္အခန္းတံခါးကို လာေခါက္မယ္႔ေန႔ကို ေမွ်ာ္လင္႔ေနခဲ႔တယ္။ စိက္ကူးယဥ္စိတ္နဲ႔ ႐ူးေနၿပီး မေသျဖစ္ခဲ႔ဘူး။

လိင္တူခ်စ္သူလူငယ္ေတြဟာ တျခားလူငယ္ေတြထက္ ေသေၾကာင္းၾကံစည္မႈေလးဆပိုျမင္႔တယ္ဆိုတာ စာေတြဖတ္မွ ကြၽန္ေတာ္ သိလာခဲ႔တယ္။ သူတုိ႔မွာ ကြၽန္ေတာ္႔လိုမ်ိဳး ညီဆိုတဲ႔ ေႏွာင္ၾကိဳးတစ္စမရွိခဲ႔လို႔လား။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ညီက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔တြဲေနၿပီဆိုတဲ႔ သတင္းကိုရတယ္။ 

ဖမ္းဆုပ္ထားမိတဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေကာက္႐ိုးတစ္မွ်င္က ေဆြးေျမ႕သြားၿပီးေနာက္ သမုဒၵရာၾကမ္းျပင္ေအာက္ ဒလိမ္႔ေခါက္ေကြး ကြၽန္ေတာ္ ေရာက္သြားခဲ႔တယ္။ မေသခင္ကေလး ညီ႔ပံုကိုဆြဲမယ္လုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အိမ္ေနာက္က သစ္ပင္ၾကီးအေပၚတက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ပုံဆြဲေလ႔ရွိတယ္။

မ်ဥ္းေၾကာင္းေတြ၊ အေရာင္ေတြ၊ ျဖာထြက္ေနတဲ႔ ပံုရိပ္ေတြကို သေဘာက်သလိုလုိရွိေပမယ္႔ ေနာက္ခံအေၾကာင္းအရာကေတာ႔ မေခ်ာေမြ႕မၾကည္သာပါဘူး။ ခံစားေနရတဲ႔ အေၾကာက္တရားေတြ၊ စိုးရိမ္ေသာကေတြဟာ ပံုထဲမွာ အရိပ္ထင္ေနတယ္။ တစ္ပံုၿပီးတစ္ပံု ဆြဲလုိက္၊ ဆုတ္ၿဖဲလုိက္လုပ္ေနမိတယ္။ ခ်စ္ေသာသူနဲ႔ ေကြကြင္းရျခင္းဆင္းရဲကို မေဖာ္ျပႏုိင္ေအာင္ပါဘဲ။ ေနာက္ဆံုးမွာ ကြၽန္ေတာ္႔ပံုရိပ္ပဲ ကြၽန္ေတာ္ဆြဲျဖစ္သြားခဲ႔တယ္။

ေသနတ္က်ည္ဆန္ ထိမွန္တဲ႔အခါ အရာဝတၴဳေတြ ေပါက္ကြဲလြင္႔စင္သြားသလိုမ်ိဳး တစ္စစီျဖစ္သြားတဲ႔စိတ္ေတြဟာ စာရြက္ေပၚမွာ တစ္ေဖာက္ေဖာက္နဲ႔လာကပ္ၾကတယ္။ ပံုရိပ္ေတြက နာက်င္မႈေတြ၊ ပရိေဒဝေတြ၊ ေသျခင္းတရားေတြကို ေဖာ္ညႊန္းၾကတယ္။ မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းတုိင္းမွာ ကြၽန္ေတာ္ သက္သာရာရခဲ႔တယ္။ ဒါေပမဲ႔ အလံုးစံုလြတ္ေျမာက္မယ္႔လမ္းက ဒီနည္းမွ မဟုတ္ဘဲေလ။ ကြၽန္ေတာ္႔ရဲ႕စြမ္းအင္နဲ႔ဆင္ျခင္တံုတရားဟာ လက္ေခ်ာင္းေတြေအာက္က ေဖာက္ထြက္ေနတယ္။ 

အိပ္မက္ထဲမွာလည္း ပံုေတြဆြဲျဖစ္ေနေပမယ္႔ လက္ရွိျပင္ပကလို ပတ္ဝန္းက်င္ဟာ ေနေရာင္သာ၊ ပန္းေရာင္စံုပြင္႔ကာ ၾကည္လင္စိမ္းလန္းေနတဲ႔သရုပ္ မရွိဘူး။ အိပ္မက္ထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္ကဒူးေထာက္ၿပီး ေျမျပင္မွာ ကင္းဗတ္စျဖန႔္ကာ ပန္းခ်ီေရး ေနခဲ႔တယ္။ အိပ္မက္ထဲက ပံုဆြဲစာရြက္မွာ လူေသေကာင္တစ္ေယာက္က ေျပးလႊားလို႔။ ေကာင္းကင္က ညိဳမည္းကာ လွ်ပ္စီးေတြလက္ မိုးေတြၿခိမ္းလို႔ ရီေဝေမွာင္အုပ္ဆိုင္းေနခ်ိန္မွာ ပံုရိပ္ကေတာ႔ အနီေရာင္ေတာက္ေတာက္။ သူ႔ကိုယ္က နီရင့္လြန္းလို႔ အညိဳႏုလိုျဖစ္ေနတဲ႔ ေသြးေတြက ဝန္းက်င္အႏွံ႔ပ်ံ႕လြင္႔လို႔။

အေမွာင္ေတြ၊ ေဒါသေတြ၊ ဝမ္းနည္းနာက်င္မႈေတြ၊ သံသယေတြနဲ႔ ေၾကာက္လန္႔မႈအရိပ္ေတြ ျဖာထြက္ေနတဲ႔ အိပ္မက္ထဲကပုံရိပ္ဟာ အႏုပညာ အရ ေက်နပ္စရာျဖစ္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ ဒီလိုပံုရိပ္မ်ိဳးမဆြဲလိုပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္႔ရဲ႕ပံုတူပန္းခ်ီဟာ တစ္ဝက္တပ်က္နဲ႔ ရပ္သြားျပန္တယ္။ ညႇိဳးႏြမ္းအရိပ္ေတြ ထင္ဟပ္ေနတဲ႔မ်က္ဝန္းေတြကို ကြၽန္ေတာ္ေဆးမျခယ္ခ်င္ဘူး။

အထီးက်န္ျခင္းက ကြၽန္ေတာ္႔ကို ၿမိန္ရည္ရွက္ရည္စားသံုးခဲ႔ၿပီ။ စုတ္တံကိုကိုင္ကာ လက္စသတ္ႏုိင္တဲ႔ အင္အားေတာင္ ကြၽန္ေတာ္႔မွာ မက်န္ရွိေတာ႔ဘူး။ တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ စြမ္းအင္ေတြဟာ ေလ်ာက်ကုန္ခမ္းေနတယ္။ ဝမ္းနည္း အားငယ္စိတ္ဟာ အလံတူလူလႊင္႔ကာ ေအာင္ပြဲခံေနတယ္။ ညီကေတာ႔ ေကာင္မေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ပြဲဝင္ေနခဲ႔သလား။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ညီ႔ကို အျပစ္ မယူႏိုင္သလို ညီ႔ေကာင္မေလးကိုလည္း ကြၽန္ေတာ္မနာလုိရန္မူ ျငဴစူမႈမရွိပါဘူး။ တကယ္ လို႔သာ ကြၽန္ေတာ္ထီေပါက္ရင္ ညီ႔ဆီသြားၿပီး ကားတစ္စီးေတာင္ ဝယ္ေပးခ်င္ခဲ႔မိတယ္။ ညီ ကြၽန္ေတာ္႔ကို စိမ္းကားခဲ႔ေပမယ္႔ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ႔ ေစတနာၾကည္ျဖဴေနမိတုန္းပါ။ ဒါေပမဲ႔လည္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ျပန္ေတြ႕ခ်ိန္မွာ ညီက ကားပိုင္႐ံုတင္မက အိုးပိုင္၊ အိမ္ပုိင္ျဖစ္ေနပါၿပီ။

အဆက္အသြယ္ေတြျပတ္တာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီး အင္တာနက္က လူမႈဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္တစ္ခုမွာ ျပန္ေတြ႕ျဖစ္ၾကတယ္ေလ။ ညီ့ရည္းစားက တျခားေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္႔မွာလည္း တြဲေနသူရွိခဲ႔တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ျပန္လည္ ေႏြးေထြးသြားၾကၿပီး ဖုန္းေခၚတယ္။ အျပင္မွာခ်ိန္းေတြ႕ျဖစ္ၾကတယ္။ ဆံုကာစအခ်ိန္မွာ အေနခက္သလိုရွိေပမယ္႔ တစ္ေယာက္ပခံုးကိုတစ္ေယာက္ လက္သီးနဲ႔ထိုးကာ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ေနာက္မွာေတာ႔ အရင္လို ကြၽမ္းဝင္နီးကပ္သြားတယ္။ ညီက ကြၽန္ေတာ္႔ကို ဘယ္ေလာက္ေတြ႔ခ်င္ေနတဲ႔အေၾကာင္း၊ ဘယ္ေလာက္ သတိရတဲ႔အေၾကာင္းေျပာၿပီး အလြမ္းသယ္တာေပါ႔။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အရည္ေပ်ာ္ၿပီး ငိုမိေတာ႔မတတ္ပဲ။

‘I love you,Man’ ဆိုတာ လူတိုင္းဆိုေနက်စကားျဖစ္ေနၿပီမုိ႔ ကြၽန္ေတာ္ တုိ႔ရဲ႕ တြယ္တာမႈကိုလည္း ဘယ္သူမွ တစ္မ်ိဳးတမည္ေခါင္းစဥ္မတပ္ၾကေပမယ္႔ ညီ႔အေပၚမွာ တည္ခဲ႔တဲ႔ ကြၽန္ေတာ္႔အခ်စ္ေတြဟာ အားေကာင္းရွင္သန္လာျပန္တယ္။ လူခ်င္းမေတြ႕ စကားမေျပာျဖစ္ခဲ႔ၾကတာ ႏွစ္တာရွည္လည္း ညီ့႐ုပ္သြင္ကို မျမင္ရတာ ၾကာေညာင္းလွလည္း ကြၽန္ေတာ္႔အခ်စ္က ပ်ယ္ျပယ္မသြားခဲ႔ဘူး။ အေကာင္းဆံုး စံနမူနာျပဳ ခ်စ္လုိမႈေတြဟာ ညီ႔ထံမွာသာ ရွိေနဆဲဆိုတာကို အံ႔ၾသလက္ခံလိုက္ရတယ္။ သူအရင္တုန္းက ဖယ္ခြာခဲ႔တာကို စိတ္မရွိပါနဲ႔လုိ႔ ညီေျပာတဲ႔အခါမွာေတာ႔ ဒီေလာက္ခ်စ္စရာ ေကာင္းသူတစ္ေယာက္ကို ကြၽန္ေတာ္႔အနား ျပန္လာထားေပးတဲ႔ကံကို ဒူးေထာက္ကန္ေတာ႔လိုက္ခ်င္ၿပီ။

ညီနဲ႔ ျပန္တြဲျဖစ္ၾကတဲ႔အခါ ကြၽန္ေတာ္႔ရည္းစားနဲ႔ အလိုလိုျပတ္သြားခဲ႔တယ္။ အရင္လုိပဲ ႏွစ္ကိုယ္႔တစ္စိတ္ျပန္ျဖစ္သြားၿပီး ေတြ႕ၾကံဳသမွ်ကို အေတြးတူညီစြာ ေျပာျဖစ္ၾက ျပန္တယ္။ တစ္ခုပိုလာတာက ညီ႔ေကာင္မေလးအေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ဘယ္သူနဲ႔ တြဲေနလဲလို႔ ေမးတယ္။ မရွိဘူးလို႔ ကြၽန္ေတာ္ေျဖေပမယ္႔ မယံုသကၤာနဲ႔ စပ္စပ္စုစုကိုေမးတယ္။ သူကလြဲၿပီး ဘယ္သူ႔ကို ခ်စ္ခဲ႔ေသးလဲတဲ႔။ 

ကြၽန္ေတာ္ ရင္ဖြင္႔သင္႔ရဲ႕လား။ တစ္ခါတေလမွာ ပံုရိပ္ေတြဟာ တျခားပံုရိပ္ရဲ႕တုံ႔ျပန္ခ်က္ကို လိုအပ္ေပမယ္႔ ကြၽန္ေတာ္ႏႈတ္ဆိတ္ေနမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အိမ္အျပန္လမ္းမွာ ၾကည္ညိဳဖြယ္အရိပ္တစ္ခုကုိ ျပန္ျမင္ေယာင္မိတယ္။

ခင္ဗ်ားရင္ထဲမွာ ေရွာင္ၾကဥ္ေနတဲ႔ ပံုရိပ္မ်ားမရွိဘူးလား။ စြမ္းအင္သံုးၿပီး ေမ႔ေဖ်ာက္ေလ ႏွလံုးသားထဲအထိတိုးဝင္ၿပီး နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္းသတိရေလျဖစ္ေစတဲ႔ ပုံရိပ္ တစ္ခုတေလရွိေလမလား။ အဲဒီပံုရိပ္ကို ခင္ဗ်ားႏွလံုးသားထဲက ထာဝရႏွင္ထုတ္ႏုိင္ရဲ႕လား။ ကြၽန္ေတာ္႔အတြက္ေတာ႔ မျဖစ္ႏုိင္ေသးပါဘဲ။



( photo credits to  May Thoon Khit)

မွတ္ခ်က္။ ဒီအပုိင္းမွစတင္ကာ 'အေရးေပၚအခန္းထဲမွာ' စာအုပ္မွအခန္းအခ်ိဳ႕ေဖာ္ျပမႈကို ရပ္တန္႔လိုက္ၿပီးျဖစ္ေပမယ္႔ ေမလ(၃)ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ 'အေရးေပၚအခန္းထဲမွာ' စာအုပ္ကို ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလံုး ျဖန္႔ခ်ီခဲ႔ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းက မွာမယ္ဆို စာအုပ္ကို အိမ္အေရာက္ပို႔ေပးတဲ႔ ဝန္ေဆာင္မႈလည္း ရႏုိင္ပါတယ္။ ျဖန္႔ခ်ီေရးျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာ႔ေခတ္ကို ဖုန္းနံပါတ္...၀၉၄၂၂၄၉၃၀၉၀-၀၉၄၂၂၅၄၀၅၉၆-၀၉၄၀၀၃၀၁၄၆၀- email .... mmage.publishing@gmail.com တို႔နဲ႔ ဆက္သြယ္ႏုိင္ပါတယ္။ onlineမွ စာအုပ္မွာယူလုိပါလွ်င္ Myanmar Bookshop က ဝန္ေဆာင္မႈေပးၿပီး http://www.myanmarbookshop.com/MyanmarBooks/BookDetails/31735မွာ မွာယူႏုိင္ပါတယ္။

စာၾကြင္း။ စာဖတ္အညႊန္း... စာမ်က္ႏွာ(၃၀)ၿပီးေနာက္ခဏနားပါ။ အေအးေသာက္ပါ။ စာမ်က္ႏွာ (၃၁) ကို ရွာပါ။ (တစ္ခ်ိဳ႕စာအုပ္မ်ားတြင္ စာအုပ္ခ်ဳပ္မွားယြင္းမႈေၾကာင့္ ေနာက္ႏွစ္ရြက္ေက်ာ္မွာ (၃၁) ျဖစ္ေနပါတယ္။) ကၽြန္မကို ခြင့္လႊတ္ပါ။ စိတ္ၿငိဳျငင္မႈကင္းစြာ စာအုပ္ေလးကို ခ်စ္ႏိုင္ဖို႔ ဆုေတာင္းပါတယ္။ ေက်းဇူးအထူး... :) Happy Reading!

 မယ္႔ကိုး

3 comments:

သဒၶါလိႈင္း said...

မယ့္ အတြက္ ဝမ္းသာဂုဏ္ယူပါတယ္..
Congratulation !!!

ခ်စ္ခင္လ်က္
သဒၶါ

မိုးေငြ႔........ said...

မယ့္္စာအုပ္ကို စီးတီးမတ္သြားသြားရွာေနတာ ခုထိမဖတ္ရေသးဘူး...။ အြန္လိုင္းနဲ႔ဖုန္းနဲ႔မွာလို႔ရတယ္လို႔ေရးထားတာကို သတိမထားမိဘူး...။

ေမာင္ဘႀကိဳင္(ခ်ဥ္ေပါင္ၿခံ) said...

ေနျပည္ေတာ္အုိးရွင္းမွာရနုိင္မလားသိဖူး ရွာအားေပးမယ္ း)