29 May 2014

အခ်စ္ဦးလည္း ျဖစ္ဖူးတယ္...

ဘဝမွာ အခက္ခဲဆံုးအခ်ိန္ပဲ။ ကြၽန္ေတာ္႔ကိုကြၽန္ေတာ္ မေကာင္းဆိုးဝါးလို႔ ျမင္ေနတယ္။ စိတ္တုိရင္ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္႐ုိက္ႏွက္တတ္လာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္႔အျပစ္ေတြဟာ ဘယ္လုိပဲ ျပန္ေပးဆပ္ပါေစ မေပ်ာက္ေတာ႔ဘူးလို႔ ထင္မိတယ္။ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းက ရထားလမ္းေပၚသြားရပ္စို႔ဆိုကာ ကြၽန္ေတာ္႔ကို ျဖားေယာင္းေနသလုိ ေသျခင္းကသာ ဒီဒုကၡေတြက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ကူညီေပးလိမ္႔မယ္လုိ႔ ယံုမွားခဲ႔တယ္။

ရထားဥၾသသံေတြေနာက္ကို အေျပးလိုက္တယ္။ အံ႔ၾသစရာေကာင္းတာက ေမာေမာပန္းပန္း အသက္႐ႈလိုက္တဲ႔အခါ ညီ့ေခၚသံလိုလို ၾကားရတယ္။ ညီက ကြၽန္ေတာ့္ကို ခြင္႔လႊတ္မယ့္နမိတ္ပဲလို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ကာ ညီတစ္ေယာက္ ကြၽန္ေတာ္အခန္းတံခါးကို လာေခါက္မယ္႔ေန႔ကို ေမွ်ာ္လင္႔ေနခဲ႔တယ္။ စိက္ကူးယဥ္စိတ္နဲ႔ ႐ူးေနၿပီး မေသျဖစ္ခဲ႔ဘူး။

လိင္တူခ်စ္သူလူငယ္ေတြဟာ တျခားလူငယ္ေတြထက္ ေသေၾကာင္းၾကံစည္မႈေလးဆပိုျမင္႔တယ္ဆိုတာ စာေတြဖတ္မွ ကြၽန္ေတာ္ သိလာခဲ႔တယ္။ သူတုိ႔မွာ ကြၽန္ေတာ္႔လိုမ်ိဳး ညီဆိုတဲ႔ ေႏွာင္ၾကိဳးတစ္စမရွိခဲ႔လို႔လား။ ဒီအခ်ိန္မွာပဲ ညီက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔တြဲေနၿပီဆိုတဲ႔ သတင္းကိုရတယ္။ 

ဖမ္းဆုပ္ထားမိတဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေကာက္႐ိုးတစ္မွ်င္က ေဆြးေျမ႕သြားၿပီးေနာက္ သမုဒၵရာၾကမ္းျပင္ေအာက္ ဒလိမ္႔ေခါက္ေကြး ကြၽန္ေတာ္ ေရာက္သြားခဲ႔တယ္။ မေသခင္ကေလး ညီ႔ပံုကိုဆြဲမယ္လုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ အိမ္ေနာက္က သစ္ပင္ၾကီးအေပၚတက္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ပုံဆြဲေလ႔ရွိတယ္။

မ်ဥ္းေၾကာင္းေတြ၊ အေရာင္ေတြ၊ ျဖာထြက္ေနတဲ႔ ပံုရိပ္ေတြကို သေဘာက်သလိုလုိရွိေပမယ္႔ ေနာက္ခံအေၾကာင္းအရာကေတာ႔ မေခ်ာေမြ႕မၾကည္သာပါဘူး။ ခံစားေနရတဲ႔ အေၾကာက္တရားေတြ၊ စိုးရိမ္ေသာကေတြဟာ ပံုထဲမွာ အရိပ္ထင္ေနတယ္။ တစ္ပံုၿပီးတစ္ပံု ဆြဲလုိက္၊ ဆုတ္ၿဖဲလုိက္လုပ္ေနမိတယ္။ ခ်စ္ေသာသူနဲ႔ ေကြကြင္းရျခင္းဆင္းရဲကို မေဖာ္ျပႏုိင္ေအာင္ပါဘဲ။ ေနာက္ဆံုးမွာ ကြၽန္ေတာ္႔ပံုရိပ္ပဲ ကြၽန္ေတာ္ဆြဲျဖစ္သြားခဲ႔တယ္။

ေသနတ္က်ည္ဆန္ ထိမွန္တဲ႔အခါ အရာဝတၴဳေတြ ေပါက္ကြဲလြင္႔စင္သြားသလိုမ်ိဳး တစ္စစီျဖစ္သြားတဲ႔စိတ္ေတြဟာ စာရြက္ေပၚမွာ တစ္ေဖာက္ေဖာက္နဲ႔လာကပ္ၾကတယ္။ ပံုရိပ္ေတြက နာက်င္မႈေတြ၊ ပရိေဒဝေတြ၊ ေသျခင္းတရားေတြကို ေဖာ္ညႊန္းၾကတယ္။ မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းတုိင္းမွာ ကြၽန္ေတာ္ သက္သာရာရခဲ႔တယ္။ ဒါေပမဲ႔ အလံုးစံုလြတ္ေျမာက္မယ္႔လမ္းက ဒီနည္းမွ မဟုတ္ဘဲေလ။ ကြၽန္ေတာ္႔ရဲ႕စြမ္းအင္နဲ႔ဆင္ျခင္တံုတရားဟာ လက္ေခ်ာင္းေတြေအာက္က ေဖာက္ထြက္ေနတယ္။ 

အိပ္မက္ထဲမွာလည္း ပံုေတြဆြဲျဖစ္ေနေပမယ္႔ လက္ရွိျပင္ပကလို ပတ္ဝန္းက်င္ဟာ ေနေရာင္သာ၊ ပန္းေရာင္စံုပြင္႔ကာ ၾကည္လင္စိမ္းလန္းေနတဲ႔သရုပ္ မရွိဘူး။ အိပ္မက္ထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္ကဒူးေထာက္ၿပီး ေျမျပင္မွာ ကင္းဗတ္စျဖန႔္ကာ ပန္းခ်ီေရး ေနခဲ႔တယ္။ အိပ္မက္ထဲက ပံုဆြဲစာရြက္မွာ လူေသေကာင္တစ္ေယာက္က ေျပးလႊားလို႔။ ေကာင္းကင္က ညိဳမည္းကာ လွ်ပ္စီးေတြလက္ မိုးေတြၿခိမ္းလို႔ ရီေဝေမွာင္အုပ္ဆိုင္းေနခ်ိန္မွာ ပံုရိပ္ကေတာ႔ အနီေရာင္ေတာက္ေတာက္။ သူ႔ကိုယ္က နီရင့္လြန္းလို႔ အညိဳႏုလိုျဖစ္ေနတဲ႔ ေသြးေတြက ဝန္းက်င္အႏွံ႔ပ်ံ႕လြင္႔လို႔။

အေမွာင္ေတြ၊ ေဒါသေတြ၊ ဝမ္းနည္းနာက်င္မႈေတြ၊ သံသယေတြနဲ႔ ေၾကာက္လန္႔မႈအရိပ္ေတြ ျဖာထြက္ေနတဲ႔ အိပ္မက္ထဲကပုံရိပ္ဟာ အႏုပညာ အရ ေက်နပ္စရာျဖစ္ေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ ဒီလိုပံုရိပ္မ်ိဳးမဆြဲလိုပါဘူး။ ကြၽန္ေတာ္႔ရဲ႕ပံုတူပန္းခ်ီဟာ တစ္ဝက္တပ်က္နဲ႔ ရပ္သြားျပန္တယ္။ ညႇိဳးႏြမ္းအရိပ္ေတြ ထင္ဟပ္ေနတဲ႔မ်က္ဝန္းေတြကို ကြၽန္ေတာ္ေဆးမျခယ္ခ်င္ဘူး။

အထီးက်န္ျခင္းက ကြၽန္ေတာ္႔ကို ၿမိန္ရည္ရွက္ရည္စားသံုးခဲ႔ၿပီ။ စုတ္တံကိုကိုင္ကာ လက္စသတ္ႏုိင္တဲ႔ အင္အားေတာင္ ကြၽန္ေတာ္႔မွာ မက်န္ရွိေတာ႔ဘူး။ တစ္ရက္ၿပီးတစ္ရက္ စြမ္းအင္ေတြဟာ ေလ်ာက်ကုန္ခမ္းေနတယ္။ ဝမ္းနည္း အားငယ္စိတ္ဟာ အလံတူလူလႊင္႔ကာ ေအာင္ပြဲခံေနတယ္။ ညီကေတာ႔ ေကာင္မေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ပြဲဝင္ေနခဲ႔သလား။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ညီ႔ကို အျပစ္ မယူႏိုင္သလို ညီ႔ေကာင္မေလးကိုလည္း ကြၽန္ေတာ္မနာလုိရန္မူ ျငဴစူမႈမရွိပါဘူး။ တကယ္ လို႔သာ ကြၽန္ေတာ္ထီေပါက္ရင္ ညီ႔ဆီသြားၿပီး ကားတစ္စီးေတာင္ ဝယ္ေပးခ်င္ခဲ႔မိတယ္။ ညီ ကြၽန္ေတာ္႔ကို စိမ္းကားခဲ႔ေပမယ္႔ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ႔ ေစတနာၾကည္ျဖဴေနမိတုန္းပါ။ ဒါေပမဲ႔လည္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ျပန္ေတြ႕ခ်ိန္မွာ ညီက ကားပိုင္႐ံုတင္မက အိုးပိုင္၊ အိမ္ပုိင္ျဖစ္ေနပါၿပီ။

အဆက္အသြယ္ေတြျပတ္တာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီး အင္တာနက္က လူမႈဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္တစ္ခုမွာ ျပန္ေတြ႕ျဖစ္ၾကတယ္ေလ။ ညီ့ရည္းစားက တျခားေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ္႔မွာလည္း တြဲေနသူရွိခဲ႔တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ျပန္လည္ ေႏြးေထြးသြားၾကၿပီး ဖုန္းေခၚတယ္။ အျပင္မွာခ်ိန္းေတြ႕ျဖစ္ၾကတယ္။ ဆံုကာစအခ်ိန္မွာ အေနခက္သလိုရွိေပမယ္႔ တစ္ေယာက္ပခံုးကိုတစ္ေယာက္ လက္သီးနဲ႔ထိုးကာ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ေနာက္မွာေတာ႔ အရင္လို ကြၽမ္းဝင္နီးကပ္သြားတယ္။ ညီက ကြၽန္ေတာ္႔ကို ဘယ္ေလာက္ေတြ႔ခ်င္ေနတဲ႔အေၾကာင္း၊ ဘယ္ေလာက္ သတိရတဲ႔အေၾကာင္းေျပာၿပီး အလြမ္းသယ္တာေပါ႔။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အရည္ေပ်ာ္ၿပီး ငိုမိေတာ႔မတတ္ပဲ။

‘I love you,Man’ ဆိုတာ လူတိုင္းဆိုေနက်စကားျဖစ္ေနၿပီမုိ႔ ကြၽန္ေတာ္ တုိ႔ရဲ႕ တြယ္တာမႈကိုလည္း ဘယ္သူမွ တစ္မ်ိဳးတမည္ေခါင္းစဥ္မတပ္ၾကေပမယ္႔ ညီ႔အေပၚမွာ တည္ခဲ႔တဲ႔ ကြၽန္ေတာ္႔အခ်စ္ေတြဟာ အားေကာင္းရွင္သန္လာျပန္တယ္။ လူခ်င္းမေတြ႕ စကားမေျပာျဖစ္ခဲ႔ၾကတာ ႏွစ္တာရွည္လည္း ညီ့႐ုပ္သြင္ကို မျမင္ရတာ ၾကာေညာင္းလွလည္း ကြၽန္ေတာ္႔အခ်စ္က ပ်ယ္ျပယ္မသြားခဲ႔ဘူး။ အေကာင္းဆံုး စံနမူနာျပဳ ခ်စ္လုိမႈေတြဟာ ညီ႔ထံမွာသာ ရွိေနဆဲဆိုတာကို အံ႔ၾသလက္ခံလိုက္ရတယ္။ သူအရင္တုန္းက ဖယ္ခြာခဲ႔တာကို စိတ္မရွိပါနဲ႔လုိ႔ ညီေျပာတဲ႔အခါမွာေတာ႔ ဒီေလာက္ခ်စ္စရာ ေကာင္းသူတစ္ေယာက္ကို ကြၽန္ေတာ္႔အနား ျပန္လာထားေပးတဲ႔ကံကို ဒူးေထာက္ကန္ေတာ႔လိုက္ခ်င္ၿပီ။

ညီနဲ႔ ျပန္တြဲျဖစ္ၾကတဲ႔အခါ ကြၽန္ေတာ္႔ရည္းစားနဲ႔ အလိုလိုျပတ္သြားခဲ႔တယ္။ အရင္လုိပဲ ႏွစ္ကိုယ္႔တစ္စိတ္ျပန္ျဖစ္သြားၿပီး ေတြ႕ၾကံဳသမွ်ကို အေတြးတူညီစြာ ေျပာျဖစ္ၾက ျပန္တယ္။ တစ္ခုပိုလာတာက ညီ႔ေကာင္မေလးအေၾကာင္းေျပာရင္းနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ဘယ္သူနဲ႔ တြဲေနလဲလို႔ ေမးတယ္။ မရွိဘူးလို႔ ကြၽန္ေတာ္ေျဖေပမယ္႔ မယံုသကၤာနဲ႔ စပ္စပ္စုစုကိုေမးတယ္။ သူကလြဲၿပီး ဘယ္သူ႔ကို ခ်စ္ခဲ႔ေသးလဲတဲ႔။ 

ကြၽန္ေတာ္ ရင္ဖြင္႔သင္႔ရဲ႕လား။ တစ္ခါတေလမွာ ပံုရိပ္ေတြဟာ တျခားပံုရိပ္ရဲ႕တုံ႔ျပန္ခ်က္ကို လိုအပ္ေပမယ္႔ ကြၽန္ေတာ္ႏႈတ္ဆိတ္ေနမိတယ္။ ဒါေပမဲ့ အိမ္အျပန္လမ္းမွာ ၾကည္ညိဳဖြယ္အရိပ္တစ္ခုကုိ ျပန္ျမင္ေယာင္မိတယ္။

ခင္ဗ်ားရင္ထဲမွာ ေရွာင္ၾကဥ္ေနတဲ႔ ပံုရိပ္မ်ားမရွိဘူးလား။ စြမ္းအင္သံုးၿပီး ေမ႔ေဖ်ာက္ေလ ႏွလံုးသားထဲအထိတိုးဝင္ၿပီး နက္နက္႐ႈိင္း႐ႈိင္းသတိရေလျဖစ္ေစတဲ႔ ပုံရိပ္ တစ္ခုတေလရွိေလမလား။ အဲဒီပံုရိပ္ကို ခင္ဗ်ားႏွလံုးသားထဲက ထာဝရႏွင္ထုတ္ႏုိင္ရဲ႕လား။ ကြၽန္ေတာ္႔အတြက္ေတာ႔ မျဖစ္ႏုိင္ေသးပါဘဲ။



( photo credits to  May Thoon Khit)

မွတ္ခ်က္။ ဒီအပုိင္းမွစတင္ကာ 'အေရးေပၚအခန္းထဲမွာ' စာအုပ္မွအခန္းအခ်ိဳ႕ေဖာ္ျပမႈကို ရပ္တန္႔လိုက္ၿပီးျဖစ္ေပမယ္႔ ေမလ(၃)ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ 'အေရးေပၚအခန္းထဲမွာ' စာအုပ္ကို ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလံုး ျဖန္႔ခ်ီခဲ႔ၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းက မွာမယ္ဆို စာအုပ္ကို အိမ္အေရာက္ပို႔ေပးတဲ႔ ဝန္ေဆာင္မႈလည္း ရႏုိင္ပါတယ္။ ျဖန္႔ခ်ီေရးျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာ႔ေခတ္ကို ဖုန္းနံပါတ္...၀၉၄၂၂၄၉၃၀၉၀-၀၉၄၂၂၅၄၀၅၉၆-၀၉၄၀၀၃၀၁၄၆၀- email .... mmage.publishing@gmail.com တို႔နဲ႔ ဆက္သြယ္ႏုိင္ပါတယ္။ onlineမွ စာအုပ္မွာယူလုိပါလွ်င္ Myanmar Bookshop က ဝန္ေဆာင္မႈေပးၿပီး http://www.myanmarbookshop.com/MyanmarBooks/BookDetails/31735မွာ မွာယူႏုိင္ပါတယ္။

စာၾကြင္း။ စာဖတ္အညႊန္း... စာမ်က္ႏွာ(၃၀)ၿပီးေနာက္ခဏနားပါ။ အေအးေသာက္ပါ။ စာမ်က္ႏွာ (၃၁) ကို ရွာပါ။ (တစ္ခ်ိဳ႕စာအုပ္မ်ားတြင္ စာအုပ္ခ်ဳပ္မွားယြင္းမႈေၾကာင့္ ေနာက္ႏွစ္ရြက္ေက်ာ္မွာ (၃၁) ျဖစ္ေနပါတယ္။) ကၽြန္မကို ခြင့္လႊတ္ပါ။ စိတ္ၿငိဳျငင္မႈကင္းစြာ စာအုပ္ေလးကို ခ်စ္ႏိုင္ဖို႔ ဆုေတာင္းပါတယ္။ ေက်းဇူးအထူး... :) Happy Reading!

 မယ္႔ကိုး

20 May 2014

အမွတ္တရဆိုတာ အနာတရလား

ညီအနားကိုေရာက္လာတုိင္း ဖန္တီးထားတဲ႔အၿပံဳးကို အက်ယ္ခ်ဲ႕ရတယ္။ ပါးစပ္ထဲမွာ ေတြ႕သမွ်အရာ ေလွ်ာက္ေျပာဖုိ႔ ႀကိဳးစားရင္း ေဘာလံုးအေၾကာင္းပဲ ေရာက္သြားတာမ်ားတယ္။ စိတ္ဆိုတာ ထိန္းခ်ဳပ္ရခက္လွပါလားဆိုကာ မသက္မသာ ဝန္ခံရေတာ႔မယ္။

ညီ႔ဆီ အာ႐ံုမေရာက္ေအာင္ ျမင္သမွ်အရာေတြကို ေလွ်ာက္ကိုင္ကာ အၾကည္႔လႊဲေနရတယ္။ ကြၽန္ေတာ္႔ပခုံးကို ညီလာဖက္တုိင္း အသိစိတ္လြတ္ခ်င္သလိုျဖစ္ၿပီး တိမ္လႊာကိုေက်ာ္ကာ လြင္႔ေမ်ာသြားသလို ခံစားရတယ္။ လွ်ပ္စီးက ခႏၶာကိုယ္မွာ စီးဆင္းသြားသလိုမ်ိဳး အာ႐ံုေၾကာေတြ က်င္သြားတဲ႔အေတြ႕အႀကံဳကိုရတယ္။ ခႏၶာကိုယ္က မီးပြင္႔သလိုျဖစ္ေနၿပီး သက္တန္႔ေရာင္စံုျမင္ရတယ္။ မတရားဘူးဗ်ာ။ တျခားေယာက္်ားေတြက မိန္းကေလးေတြကို စိတ္ၾကိဳက္ၾကည္႔ေနခ်ိန္၊ ႏွမခ်င္းမစာနာ ပါးစပ္သရမ္းေနခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္ကေတာ႔ ညီ႕ကိုဖ်တ္ခနဲၾကည္႔ၿပီး အာ႐ံုလႊဲဖုိ႔သာ တတ္ႏုိင္ခဲ႔တာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ ႐ုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ျဖစ္ေနတာေတြကို ညီသတိမမူမိဖို႔လည္း ဘုရားမွာ ဆုေတာင္းပန္ၾကားရတယ္။

လူကဲခတ္ေကာင္းတဲ႔ညီဟာ ကြၽန္ေတာ္႔အရိပ္အျခည္ကို စိုးစဥ္းမွ် ဂ႐ုမျပဳမိခဲ႔ဘူးဆိုရင္ အံ႔ၾသစရာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္႔ကို ညီၾကည္႔ေနရင္လည္း ရင္ထဲအထိထိုးေဖာ္ျမင္မွာေၾကာက္ကာ အေၾကာင္းကိစၥရွာၿပီး ႐ုတ္ခ်ည္း ထြက္ေျပးခ်င္လည္း ေျခတစ္လွမ္းေရြ႕ဖို႔ ခက္ခဲေနတယ္။ ေခြၽးပံ်လာမွာကိုေၾကာက္ေလ ေဇာေခြၽးျပန္ေလျဖစ္ေနတယ္။ သင္႔ေတာ္မယ္႔ေနရာဆီ ဦးတည္ေမွ်ာ္ကိုးကာ ေရွ႕တိုးေလွ်ာက္ေပမယ္႔ ေခ်ာက္နဲ႔ဆံုရတဲ႔ လမ္းမွားေရာက္သူလို ရပ္တန္႔ေနမိျပန္တယ္။ ညီက အနားမွာရွိေန႐ံုတင္ ေျခလက္မခုိင္ခ်င္၊ ဒူးယိုင္ခ်င္သလိုျဖစ္လာၿပီး ႏွလံုးခုန္သံက်ယ္ေလာင္လြန္းလို႔ ညီၾကားသြားမွာကို ထိတ္လန္႔ေနရတယ္။

ဖိစီးမႈေတြကို ျပင္းထန္လြန္းလာကာ ထိန္းခ်ဳပ္ႏုိင္စြမ္းကင္းလြတ္သြားတဲ႔တစ္ေန႔မွာေတာ႔ ညီ႔အခန္းထဲမွာအတူ ဂစ္တာတီးၾကရင္း ညီ႔ကို နမ္းလိုက္မိတယ္။ ညီက ႏႈတ္ခမ္းမွာ တစ္စံုတရာစြန္းေပေနသလိုမ်ိဳး သုတ္ပစ္လိုက္ၿပီး ဂစ္တာပဲ ဆက္တီးေနခဲ႔တယ္။ ရင္ထဲမွာ ပိုမိုပူေႏြးလာကာ စိတ္လႈပ္ရွားေနတဲ႔ကြၽန္ေတာ္က ညီ႔လက္ကို ဆြဲကိုင္လိုက္ၿပီး ခ်စ္တယ္လို႔ ေျပာလိုက္မိတယ္။ ညီက ဟက္ခနဲရယ္လိုက္ၿပီး စကားတစ္ခြန္းေျပာဖို႔ ၾကိဳးစားေပမယ္႔ ေနာက္ထပ္တစ္ခါထိနမ္းၿပီး ညီ႔ကို ရပ္တန္႔ေစလိုက္မိတယ္။ ညီက ကြၽန္ေတာ္႔ကို ျပန္မနမ္းခဲ႔ပါဘူး။ သက္ျပင္းခ်ၿပီး 'ငါ မင္းကို မမုန္းဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ဒီလိုလုပ္တာကိုေတာ႔ မၾကိဳက္ဘူး'လို႔ ျပတ္သားစြာေျပာခဲ႔တယ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ ကြၽန္ေတာ္လည္း အဲဒီအခုိက္မွာ ကြၽန္ေတာ္မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး။ ညီ အထင္ေသးေလာက္ေအာင္ လက္ရဲဇက္ရဲျပဳမူတတ္တဲ့သူ ကြၽန္ေတာ္မျဖစ္ခ်င္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ဟာ ဘယ္လုိျဖစ္ၿပီး ၾကိဳးျပတ္သြားခဲ႔ပါလိမ္႔။ ကံနိမ္႔ခုိက္မို႔ ျပဳမိျပဳရာ လုပ္မိတာပါ ညီရယ္လို႔ ကြၽန္ေတာ္မ်က္ရည္ခံမထိုးႏုိင္ဘူး။ ညီ႔မွာ မိန္းကေလးရည္းစားမရွိခဲ႔လို႔ ညီလည္း ကြၽန္ေတာ္႔လုိမ်ိဳးစိတ္ဝင္စားမႈေတြရွိေနမလားလုိ႔ ထင္ေယာင္မွားမိခဲ႔တဲ႔ ကြၽန္ေတာ္႔အျပစ္ေတြခ်ည္းပါပဲ။

အေတြးက အစလြဲခဲ႔တာမုိ႔ လုပ္ကိုင္မႈလည္း မွားခဲ့တယ္။ ငရဲတြင္းထဲ ျပဳတ္က်သြားသလို တစ္ကိုယ္လံုးပူျခစ္ေတာက္ေလာင္သြားၿပီး အေငြ႕ပ်ံလုမတတ္ျဖစ္ခဲ႔တယ္။ ရွက္စိတ္ထူပူကာ တစ္ခြန္းမွ် မႏႈတ္ဆက္ႏုိင္ဘဲ ညီ့အိမ္က ျပန္လာခဲ႔တယ္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ ကြၽန္ေတာ္ငိုခဲ့သလား။ လူေတြက ကဲ႔ရဲ႕ၾကည္႔နဲ႔ အတင္းေျပာဆိုခဲ႔သလား။ ပတ္ဝန္းက်င္ကို သတိမျပဳမိေလာက္ေအာင္ စိတ္တစ္ခုလံုး အေမွာင္က်ခဲ႔တယ္။

ညီဟာ ကြၽန္ေတာ္႔ကုိ ရြံ႕ရွာသလိုမျပဳမူေပမယ္႔ ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ နီးနီးကပ္ကပ္မေနေတာ႔ဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ႔ကိုခ်စ္တယ္လုိ႔ ဖြင္႔ေျပာမိတဲ႔တုိင္ေအာင္ ညီ့ဘဝထဲကေန ကြၽန္ေတာ္႔ကို မထုတ္ပယ္ေသးတဲ႔အတြက္ ဝမ္းသာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ အရင္လုိ ဖက္လွဲတကင္းအတူရွိေနဖို႔ဆိုတာ ခက္ခဲသြားခဲ႔ၿပီ။ ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ခ်စ္ခဲ႔မိတဲ႔အတြက္ မွားယြင္းမႈဟာ ျပင္မရေတာ႔ဘူး။ တစ္ရပ္ကြက္သားညီက ကြၽန္ေတာ္လက္လွမ္း မမီႏိုင္တဲ့အေဝးကို ေရာက္သြားခဲ႔ၿပီ။

မီးေတာက္ေတြအလယ္မွာ ရွင္သန္ေနရသလိုမ်ိဳးမို႔ ေျခဦးတည္႔ရာထြက္ေျပးခ်င္ခဲ႔တယ္။ ညီနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ တျဖည္းျဖည္းေဝးကြာလာခဲ့ၿပီး ဆံုး႐ံႈးျခင္း၊ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲျခင္း၊ ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ျခင္းဆိုတာကို ရင္းႏွီးကြၽမ္းဝင္လာခဲ႔တယ္။ မႏၲေလးၿမိဳ႕မွာ သင္တန္းေတြ သြားတက္ေတာ႔မယ္ဆိုၿပီး ညီလာႏႈတ္ဆက္တယ္။ 'စိတ္မရွိပါနဲ႔'လုိ႔လည္း ဆိုတယ္။ ကိစၥမရွိပါဘူးလုိ႔ ကြၽန္ေတာ္မေျဖခဲ႔ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္က ေတာင္းပန္ရမယ္႔ကိစၥကို ညီ ေတာင္းပန္တဲ႔အတြက္ တိုးလုိ႔ၾကင္နာမိတယ္။ ၾကင္သာၾကင္ေပမယ္႔ တစ္ေျမစီျခားသြားၿပီမုိ႔ ညီ႔ကို မျမင္ရေတာ႔ဘူး။

ညီ႔ဘဝထဲကေန လူစိမ္းတစ္ေယာက္အျဖစ္ မေအာင္ျမင္စြာ ဆုတ္ခြာလုိက္ရသူက ကြၽန္ေတာ္ပါ။ ဘဝပ်က္မသြားေပမယ္႔ ဒါဟာ ဘဝအဆံုးလို႔ ထင္ခဲ႔ တယ္။ ညီ႔ကို မေတာင္းပန္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ျဖစ္ပ်က္သမွ်ကို ညီ႔ပန္းပု႐ုပ္ကတဆင္႔ ေတာင္းပန္ခ်င္မိတယ္။ ညီမသိခဲ႔ဘူးမဟုတ္လား။ မႏၲေလးကို ညီထြက္သြားၿပီးတဲ႔ေနာက္မွာ အၿပီးမသတ္ႏုိင္ခဲ႔တဲ႔ ညီ႔ပံုၾကမ္းေတြ၊ လက္စမသိမ္းႏိုင္ေသးတဲ႔ အခ်စ္ေတြနဲ႔အတူ က်န္ရစ္ခဲ႔သူအေၾကာင္းေလ။

(ဆက္ရန္...)

မယ္႔ ကိုး


( photo credits to  Hnin Wai Phyo)

မွတ္ခ်က္။ ေမလ(၃)ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ 'အေရးေပၚအခန္းထဲမွာ' စာအုပ္ကို ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလံုး ျဖန္႔ခ်ီလိုက္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းက မွာမယ္ဆို စာအုပ္ကို အိမ္အေရာက္ပို႔ေပးတဲ႔ ဝန္ေဆာင္မႈလည္း ရႏုိင္ပါတယ္။ ျဖန္႔ခ်ီေရးျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာ႔ေခတ္ကို ဖုန္းနံပါတ္...၀၉၄၂၂၄၉၃၀၉၀-၀၉၄၂၂၅၄၀၅၉၆-၀၉၄၀၀၃၀၁၄၆၀- email .... mmage.publishing@gmail.com တို႔နဲ႔ ဆက္သြယ္ႏုိင္ပါတယ္။ onlineမွ စာအုပ္မွာယူလုိပါလွ်င္ Myanmar Bookshop က ဝန္ေဆာင္မႈေပးၿပီး http://www.myanmarbookshop.com/MyanmarBooks/BookDetails/31735မွာ မွာယူႏုိင္ပါတယ္။

စာၾကြင္း။စာဖတ္အညႊန္း... စာမ်က္ႏွာ(၃၀)ၿပီးေနာက္ခဏနားပါ။ အေအးေသာက္ပါ။ စာမ်က္ႏွာ (၃၁) ကို ရွာပါ။ (တစ္ခ်ိဳ႕စာအုပ္မ်ားတြင္ စာအုပ္ခ်ဳပ္မွားယြင္းမႈေၾကာင့္ ေနာက္ႏွစ္ရြက္ေက်ာ္မွာ (၃၁) ျဖစ္ေနပါတယ္။) ကၽြန္မကို ခြင့္လႊတ္ပါ။ စိတ္ၿငိဳျငင္မႈကင္းစြာ စာအုပ္ေလးကို ခ်စ္ႏိုင္ဖို႔ ဆုေတာင္းပါတယ္။ ေက်းဇူးအထူး... :) Happy Reading!

14 May 2014

လူငယ္တစ္ေယာက္ခ်စ္ျခင္း

အပုန္းဘဝမွာ ေတြ႔ၾကံဳရတဲ႔ စိတ္ပင္ပန္းခက္ခဲမႈကို ဥပမာႏႈိင္းစရာေတာင္မရွိပါဘဲ။ ကြၽန္ေတာ္႔ကိုကြၽန္ေတာ္ ညာေနတာထက္ သူမကိုညာရတဲ႔အခါ နက္႐ႈိင္းစြာအားနာမိတယ္။ေနာက္ဆံုးမွာ ကြၽန္ေတာ္စိတ္ဝင္စားေနတာ ေယာက္်ားေလးတစ္ေယာက္သာျဖစ္တဲ႔ အေၾကာင္း ဖြင္႔ေျပာလုိက္တယ္။

သူမေလးငိုေနရတာကိုၾကည္႔ၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေပမယ္႔ ဝန္ထုပ္ဝန္ပိုးၾကီး လြတ္က်သြားသလို ေပါ႔ပါးသြားတယ္။ မလိမ္လည္၊ မလွည္႔စားေတာ႔ဘဲ ႐ိုးသားလိုက္ျခင္းအတြက္ ပကတိထူးျခားတဲ႔ လြတ္လပ္မႈကိုရရွိခဲ႔တယ္။ သူမကိုဝန္ခံၿပီးတဲ႔ေနာက္မွာ ကြၽန္ေတာ္ရဲရင္႔လာတယ္။ ညီ႔ကိုပါဖြင္႔ေျပာဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ၿပီး စိတ္အားတင္းကာ အခ်ိန္ေရြးေနမိတယ္။ 

ဆယ္တန္းစာေမးပြဲၿပီးသြားတဲ႔အခါ ႏွစ္ေယာက္တည္း ေအးေအးေဆးေဆးရွိႏုိင္မယ္႔ အခ်ိန္ေတြခ်ည္းျဖစ္ေပမယ္႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္အၾကည္႔ဆံုမိခ်ိန္တိုင္း ဖြင္႔ေျပာရမွာေၾကာက္ကာ ေနာက္ဆုတ္မိျပန္ေရာ။ ညီ႔မိဘေတြ ခရီးသြားတဲ႔ညမွာ သူတုိ႔အိမ္မွာ သြားအိပ္ဖို႔ ျဖစ္လာျပန္တယ္။ ဒီအခိုက္အတန္႔ေလးက ေကာင္းမြန္လွေပမယ္႔ ကြၽန္ေတာ္႔ရင္ဝမွာ အဖုလံုးၾကီးတစ္ခုက ပိတ္ပင္တစ္ဆို႔ေနသလိုမ်ိဳး ဘာမွမေျပာႏုိင္ခဲ႔ဘူး။ ညီက သတိထားမိတယ္။ ဘာျဖစ္ေနတာလဲလုိ႔ သကၤာမကင္းစြာေမးတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ ေရေရရာရာမရွင္းျပႏုိင္ဘူး။

တစ္ေန႔မွာေတာ႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္ပတ္စီးၾကၿပီးေနာက္ သစ္ပင္ေအာက္မွာ ေမွာင္ရိပ္ခိုရင္း ကြၽန္ေတာ္႔ကိုေျပာခဲ႔ဖူးတဲ႔ ညီ႔လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္တစ္ခုကို ျပန္ေျပာေနမိတယ္။ ဒီစကားစကေနၿပီး ကြၽန္ေတာ္႔ဇာတ္ေၾကာင္းကို ခင္းဖို႔ ရည္ရြယ္တာပါ။ ညီက အကဲမခတ္မိဘဲ အဲဒီအေၾကာင္းကို နာရီဝက္ေလာက္ ေျပာေတာ႔တယ္ဗ်။ ကြၽန္ေတာ္က သတၲိစုေဆာင္းၿပီး စကားစမယ္လို႔ၾကံတုိင္း ညီက ဆက္ေျပာျပန္တယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ကြၽန္ေတာ္က 'ငါတုိ႔ ျပန္ၾကရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ငါတုိ႔မျပန္ခင္ မင္းေတာ္ေတာ္ေလးစိတ္ကသိကေအာက္ျဖစ္ႏိုင္တဲ႔အေၾကာင္းတစ္ခုေျပာ ခ်င္တယ္'လုိ႔ ေျပာလုိက္ေပမယ္႔ မိနစ္အနည္းငယ္ ၿငိမ္သက္ေနမိျပန္တယ္။ 'ဘာအေၾကာင္းပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိစၥမရွိဘူး။ ေျပာ'လုိ႔ ညီက စကားဖြင္႔ေျပာသလို 'ေျပာစရာရွိတာေျပာ။ ငါနားလည္ႏိုင္တယ္'လို႔လည္း ၿပံဳးကာဆိုေပမယ္႔ ကြၽန္ေတာ္ရင္တုန္ေနတုန္းပဲ။

ညီ႔မ်က္လံုးကို မၾကည္႔ဘဲ မာန္တင္းၿပီး 'ငါ ဘာလုိ႔ မင္းကို ေျပာတာလဲဆုိရင္ ယံုလို႔။ ၿပီးေတာ႔ မင္းကို ဖံုးကြယ္မထားခ်င္ဘူး။ ႐ိုးသားခ်င္တယ္'လို႔ အစခ်ီလိုက္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္႔အသံက အလြတ္က်က္ထားတဲ႔စာေတြကို ဆိုအံေနသလိုပဲ။ တကယ္လည္း အၾကိမ္တစ္ေထာင္ေလာက္ စိတ္ထဲေရရြတ္ၿပီးမွေျပာတာဆိုေတာ႔ ျပန္စဥ္းစားၾကည္႔မိတုိင္း အသံက အတက္အက်မရွိဘဲ ရယ္စရာကာင္းေနခဲ႔တယ္။ ဒါေပမဲ႔ 'ငါ႔ကိုယ္ငါ gayလို႔ ထင္တယ္'လို႔ ေျပာတဲ႔ အသံကေတာ႔ ေၾကာက္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ေျခာက္ေသြ႕ေနခဲ႔တယ္။

 ေျပာၿပီးၿပီးခ်င္း ကြၽန္ေတာ္အသက္ေအာင္႔ေနမိတယ္။ ဘာကိုမွ မဆုေတာင္းရဲဘူး။ ဘာကိုမွ မေမွ်ာ္လင္႔ရဲဘူး။ ညီရဲ႕တုံ႔ျပန္ခ်က္ဟာ ဘာျဖစ္လာမလဲဆိုၿပီး တုန္လႈပ္ေၾကာက္ရြံ႕ ေနမိတယ္။ ညီက ဓာတ္လိုက္ခံရသလုိမ်ိဳး ၿငိမ္သက္မွင္တက္ေနၿပီးမွ 'မင္း ေသခ်ာလား'လုိ႔ ေမးတယ္ဗ်။ အင္းလုိ႔ ကြၽန္ေတာ္ေျပာလိုက္ေတာ႔ 'မင္းဘာေျဖေျဖ ကိစၥမရွိေပမယ္႔ တစ္ခုေတာ႔ေမးခ်င္တယ္။ မင္း ငါ႔ကို ႀကိဳက္ေနလား'တဲ႔။

ဟန္မေဆာင္တတ္တဲ႔ ညီရယ္ေလ။ 'ဟင္႔အင္း'လုိ႔ ေျဖလိုက္ႏုိင္ေပမယ္႔ လိမ္ညာမႈအတြက္ ခ်က္ခ်င္းပဲဝမ္းနည္းနာက်င္ခဲ႔ရတယ္။ 'ေတာ္ေသးတာေပါ႔။ ငါလည္း အခုမွစိတ္ထဲေပါ႔သြားတယ္'လုိ႔ ညီက သက္ျပင္းခ်ရင္းဆိုတယ္။ ေနာက္ထပ္နာရီဝက္ေလာက္ၾကာေအာင္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔စကားေျပာျဖစ္ၾကျပန္ တယ္။ ညီ႔အိမ္နားေရာက္လို႔ လမ္းခြဲၾကတဲ႔အခါ 'မင္းကိစၥကို ဖြင္႔ေျပာတဲ႔အထိ ယံုၾကည္တဲ႔ အတြက္ ဝမ္းသာတယ္'လို႔ ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ေျပာၿပီး ညီက ကြၽန္ေတာ္႔ကိုဖက္တယ္။ ညီ လက္ျပၿပီး ထြက္ခြာသြားတဲ႔အခါမွာေတာ႔ ကြၽန္ေတာ္မ်က္ရည္က်မိတယ္။

မိန္းကေလးေတြကို စိတ္ဝင္စားတယ္ထင္ခဲ႔တာဟာ ညီနဲ႔ႏႈိင္းယွဥ္ရင္ အမႈန္အမႊားမွ်သာရယ္။ ညီ့လက္ကေလးကို ကိုင္ၾကည္႔ခ်င္တယ္။ ညီ့ပါးကေလးကို ထိနမ္းခ်င္တယ္။ ညီ႔ရင္ခြင္ထဲမွာ ကြၽန္ေတာ္ရွိေနခ်င္တယ္။ ခင္ဗ်ားလည္း နားလည္မယ္ထင္တယ္။ တခ်ိဳ႕ အိပ္မက္ေတြက အဆိပ္ျဖစ္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ဆက္ဆံေရးက အရိပ္အေရာင္မွ်မေျပာင္းလဲခဲ႔ဘူး။ ညီ႔ကိုခ်စ္မိတာ ကြၽန္ေတာ္႔ဘဝရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္မႈျဖစ္ေပမယ္႔ တစ္ေယာက္တည္းရွိခိုက္မွသာ စိတ္ကူးယဥ္ကာ ၾကည္ႏူးရင္ခုန္ႏုိင္တယ္။

ေနာက္ေန႔မွာ အဲဒီအေၾကာင္းေျပာျဖစ္ၾကတဲ႔အခါ ညီေရာ ကြၽန္ေတာ္ပါ ဟန္မူရာမပ်က္ တည္ၿငိမ္ခန္႔ညားလွ်က္ပဲ။ ကြၽန္ေတာ္ေျပာတုန္းက သူ႔အမူအရာကို စားၿမံဳ႕ျပန္ျဖစ္ၾကေတာ႔ ညီကရယ္တယ္။ 'အဲဒီတုန္းက မင္း ငါ႔ကို ၾကိဳက္ေနမလားဆိုၿပီး ေၾကာက္ခဲ႔တာအမွန္ပဲ။ တကယ္သာ အဲဒီလုိဆိုရင္ ဘယ္လုိတုံ႔ျပန္ရမွန္း မသိဘူး။ ဒါေပမဲ႔ မင္းက မဟုတ္ဘူးဆိုေတာ႔ ေအးေဆးေပါ႔ကြာ'တဲ႔။

 ဝမ္းနည္းဝမ္းသာဆိုတဲ႔ ခံစားခ်က္ကို ကြၽန္ေတာ္ထိထိခိုက္ခိုက္ နားလည္သြားေပမယ္႔ စိတ္သက္သာရာရသြားတယ္။ ညီ႔ကို ကြၽန္ေတာ္မဆံုး႐ႈံးေတာ႔ဘူး။ ဖြင္႔ေျပာၿပီးေနာက္မွာ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ေပါ႔ပါးလန္းဆန္းသြားတဲ႔ခံစားခ်က္ဟာ အံ႔ၾသစရာေကာင္းတယ္။ ညီ႔ကို လိမ္ေနမိတယ္လို႔ မခံစားရေတာ႔ဘဲ ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္ ၾကည္ညိဳလာတယ္။ ၾကင္နာတတ္တဲ့ညီ့သေဘာကုိ ပိုတုိးလို႔သိခြင္႔ရခဲ႔တယ္။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးပံုစံမေျပာင္းလဲသြားဘဲ ညီက မူလအတုိင္း ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ကယုကယင္ေနတတ္တုန္းပဲ။ ႐ုပ္ရွင္ၾကည္႔ေနတုန္း ညီ့ပခံုးေပၚမွီလိုက္လည္း ေနရာေရြ႕မသြားဘူး။ ညီက လည္း ကြၽန္ေတာ့္ေက်ာမွာ ေခါင္းအံုးအိပ္ဖုိ႔ဝန္မေလးဘူး။ ကြၽန္ေတာ္က ဘယ္လုိလိင္ဆႏၵေတြပဲရွိရွိ အဲဒါက ျပႆနာမဟုတ္ဘူး။ ေတြးေတာ စိတ္ပူစရာမလိုဘူးလို႔ ညီက ေျပာတတ္သလို ကြၽန္ေတာ္႔ကို အရင္လိုဂ႐ုစိုက္္ခဲ႔တယ္။ ဒါေပမဲ႔ ညီက လူ႔အရိပ္အကဲကို ထံုးလိုေမႊေရလုိေႏွာက္သိကြၽမ္းသူမုိ႔ သူဒီလို ဆက္ဆံေနတာ ကြၽန္ေတာ္႔စိတ္ထဲ မသက္မသာျဖစ္ေနလားလုိ႔ ေမးခဲ႔တယ္ေလ။

သက္ျပင္းပူကို ခိုး႐ႈိက္ရင္း 'အရင္လိုပဲ ရွိေစခ်င္တယ္'လုိ႔ေျဖခဲ႔ေပမယ္႔ ႏွစ္ေယာက္အတူရွိခ်ိန္တုိင္းမွာ ညီက ေအးေဆးၾကည္သာျဖစ္ေနတာနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ - ကြၽန္ေတာ္ကေတာ႔ စိတ္မၿငိမ္မသက္ ျဖစ္ေနခဲ႔တယ္။  

(ဆက္ရန္...)
မယ္႔ကိုး 


မွတ္ခ်က္။ ေမလ(၃)ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ 'အေရးေပၚအခန္းထဲမွာ' စာအုပ္ကို ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလံုး ျဖန္႔ခ်ီလိုက္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းက မွာမယ္ဆို စာအုပ္ကို အိမ္အေရာက္ပို႔ေပးတဲ႔ ဝန္ေဆာင္မႈလည္း ရႏုိင္ပါတယ္။ ျဖန္႔ခ်ီေရးျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာ႔ေခတ္ကို ဖုန္းနံပါတ္...၀၉၄၂၂၄၉၃၀၉၀-၀၉၄၂၂၅၄၀၅၉၆-၀၉၄၀၀၃၀၁၄၆၀- email .... mmage.publishing@gmail.com တို႔နဲ႔ ဆက္သြယ္ႏုိင္ပါတယ္။ onlineမွ စာအုပ္မွာယူလုိပါလွ်င္ Myanmar Bookshop က ဝန္ေဆာင္မႈေပးၿပီး  http://www.myanmarbookshop.com/MyanmarBooks/BookDetails/31735မွာ မွာယူႏုိင္ပါတယ္။ 

စာၾကြင္း။စာဖတ္အညႊန္း... 
စာမ်က္ႏွာ(၃၀)ၿပီးေနာက္ခဏနားပါ။ အေအးေသာက္ပါ။ စာမ်က္ႏွာ (၃၁) ကို ရွာပါ။ (တစ္ခ်ိဳ႕စာအုပ္မ်ားတြင္ စာအုပ္ခ်ဳပ္မွားယြင္းမႈေၾကာင့္ ေနာက္ႏွစ္ရြက္ေက်ာ္မွာ (၃၁) ျဖစ္ေနပါတယ္။) ကၽြန္မကို ခြင့္လႊတ္ပါ။ စိတ္ၿငိဳျငင္မႈကင္းစြာ စာအုပ္ေလးကို ခ်စ္ႏိုင္ဖို႔ ဆုေတာင္းပါတယ္။ ေက်းဇူးအထူး... :)
Happy Reading!

11 May 2014

ညီရဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ... ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ သူမ

သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ လက္ေတြ႕က်တယ္လုိ႔ဆုိသူေတြက ေျပာၾကတယ္။ ျမင္ျမင္ခ်င္းအခ်စ္ဆိုတာ မရွိဘူးတဲ႔။ မျဖစ္ႏုိင္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္ ညီ႔ကို ျမင္စဥ္ခဏမွာပဲ စြဲလမ္းခ်စ္ခဲ႔ တယ္။ ဟုတ္တယ္။ ‘It was love at second sight’ ဆိုတဲ႔ စကားပံုမွ မရွိတာ။ ညီက ကြၽန္ေတာ္႔စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ထဲက ေယာက္်ားေလးျဖစ္ခဲ႔တယ္။ ကြၽန္ေတာ႔္အိပ္မက္ထဲမွာရွိေနတဲ႔ လုိအပ္ခ်က္ကြက္လပ္ေတြ၊ လစ္ဟာမႈေတြကိုေတာင္ ျဖည္႔ ဆည္းေပးႏိုင္သူရယ္ေလ။ ကြၽန္ေတာ္ကေရာ ညီ့ပန္းပုကို ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္မရွိ ထုလုပ္ႏုိင္ပါ႔ မလား။

 ေက်ာင္းေတြဖြင္႔လုိ႔ တစ္ခန္းတည္းတက္ရတဲ႔အခါ စိတ္ထားေကာင္းမြန္ဟန္ရွိၿပီး ရွက္တတ္တဲ႔ညီ႔ကို ပိုတိုးလို႔ ၿငိတြယ္ခဲ႔မိတယ္။ ယေန႔ထက္တိုင္ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာသည္႔တုိင္ေအာင္ေပါ႔။ ညီ့ကို အရိပ္တၾကည့္ၾကည့္ ေစာင့္ၾကည့္ေနမိတာဟာ ပန္းခ်ီဆြဲ ေနတုန္းမွာ ဘယ္ေနရာမွာ အေသးစိတ္ထည့္ရမလဲလို႔ သတိထားေနမိသလိုမ်ိဳးပဲ။

 ညီက တျခားေယာက္်ားေလးေတြလို ပါးစပ္မသရမ္းဘူး။ မိန္းကေလးေတြကို မေလွာင္ဘူး။ မစေနာက္ဘူး။ အခံရခက္တဲ႔ စကားေတြမေျပာဘူး။ ညီက ေက်ာင္းသားသစ္ အေပါင္းမသင္းမရွိျဖစ္ေနတာလည္း အေရးပါတဲ့အခ်က္ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒါကို အခြင္႔ေကာင္း ယူၿပီး ညီနဲ႔နီးစပ္ေအာင္ လက္ဦးမႈရယူႏုိင္ပါလွ်က္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ဖုိ႔ မခ်ဥ္းကပ္ရဲျပန္ဘူး။ ကြၽန္ေတာ္က အာဝဇၨန္းရႊင္ရႊင္နဲ႔ ေပါင္းသင္းတတ္တဲ႔သူမဟုတ္ဘူး။ 

ညီ႔ပံုရိပ္ကိုေတာ႔ တစ္ခ်ိန္လံုးဆြဲျဖစ္ေနခဲ႔တယ္။ ပန္းခ်ီဆြဲတယ္ဆိုတာလည္း စြမ္းအင္တစ္ခုကို ျမင္ႏုိင္တဲ႔အရာတစ္ခုအျဖစ္ ေျပာင္းလဲယူျခင္းပဲ။ ခင္ဗ်ားက ဘယ္စြမ္းအင္ကို ေဖာ္ျပခ်င္တာလဲ။ ပုံရိပ္မွာ သူ႕ဝိညာဥ္ကို ဘယ္လုိထည္႔သြင္းခ်င္တာလဲ။ အဲဒီပံုရိပ္က အသက္ဝင္ဖို႔ ဇာတ္လမ္း၊ ဇာတ္ကြက္လိုအပ္တယ္။

ကံေကာင္းခ်င္ေတာ႔ ကြၽန္ေတာ္တု႔ိညီအစ္ကိုေတြ ရပ္ကြက္ေဘာလံုးကြင္းမွာ ေဘာလံုးကန္ေနတုန္း ညီျဖတ္ေလွ်ာက္လာတာ ေတြ႕တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ မသိမသာနဲ႔ ေဘာလံုးကို ညီ႔ေရွ႕နားေရာက္ေအာင္ ကန္ပစ္လုိက္ၿပီး ေဘာလံုးေကာက္ဖို႔ ေျပးသြားေတာ႔ ညီက ေဘာလံုးကို ကြၽန္ေတာ္႔ဆီ ျပန္ကန္တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ေဘာလံုးကိုမထိန္းယူဘဲ ညီ့ဆီျပန္ကန္လိုက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကြၽန္ေတာ္အေပ်ာ္လြန္ေနခဲ႔သလို ညီကလည္း ၿပံဳးေနခဲ႔တယ္။ အစ္ကိုေတြက 'ညီေလး အစ္ကိုတို႔နဲ႔ လာကစားပါလား'ဆိုကာ ညီ႔ကို ၾကိဳဆုိၾကတယ္။

ပန္းပုထုသလုိပဲ အဆံုးမွာေတာ႔ လက္ေတြလည္ပတ္ေနစဥ္မွာပဲ တစ္စံုတစ္ရာဟာ သက္ဝင္ေရာက္ရွိလာၿပီေလ။ ဗြက္အိုင္ထဲေမႊေနစဥ္မွာ ႐ုပ္လံုးေပၚလာၿပီး ေရေတြၿငိမ္က်သြားတာ ျမင္ရသလိုမ်ိဳး စိတ္အားတက္သြားတယ္။ ညီေခါင္းၿငိတ္ၿပီးတဲ႔ေနာက္ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ေတြ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္လာခဲ႔တယ္။ အနီးကပ္ေပါင္းသင္းၾကည္႔ေလ ညီ႔ရဲ႕အဖုိးမျဖတ္ႏုိင္တဲ႔အရည္အခ်င္းကို ျမတ္ႏိုးမိေလပဲ။

 ညီ႔မွာ ဖြဲ႕ဆိုစရာအရည္အခ်င္းမ်ားစြာရွိတယ္။ ဥာဏ္ရည္ထက္ျမက္တယ္။ ပါးနပ္ ခ်က္ခ်ာတယ္။ ဟာသဥာဏ္ရွိတယ္။ ၾကင္နာသနားတတ္သူျဖစ္တယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ၾကည္႔ၾကည္႔ တင္႔တယ္လွပတယ္။ ညီဟာ စိတ္ညစ္ညဴးမႈျမစ္ထဲမွာ တစ္ပိုင္းတစ္စနစ္ေနတဲ႔ ကြၽန္ေတာ္႔ကို လာဆယ္ဖုိ႔ၾကိဳးစားတဲ႔ ေမခလာနတ္သမီးလို႔တင္စားခ်င္တယ္။ တစ္ေယာက္အတြက္တစ္ေယာက္ အဆင္သင္႔ရွိခဲ႔ၾကတယ္။ ညီခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာ စာဖြဲ႕မမီႏုိင္ေအာင္ဘဲ။ အထူးသျဖင္႔ မ်က္ဝန္းညိဳညိဳေလးေတြက အရည္တလဲ့လဲ႔နဲ႔ ရယ္ေနသလိုပဲ။ အထူးျခားဆံုးက ႐ိုးသားမႈဟာ ညီ့႐ိုးတြင္းခ်ဥ္ဆီတုိင္ စိမ္႔ဝင္ေနတယ္။ အၿမဲတေစ ဟန္ေဆာင္ေနရတဲ့ ကြၽန္ေတာ္႔အတြက္ေတာ႔ ညီရဲ႕ျဖဴစင္ပြင္႔လင္းမႈက အေကာင္းမြန္ဆံုး အရည္အခ်င္းပဲ။

ညီ႔ရဲ႕တည္ၾကည္လွပတဲ႔စိတ္ထားက ကြၽန္ေတာ္မႏွစ္လိုတဲ႔ လူေနမႈဘဝအေထြ ေထြကို အေကာင္းျမင္လာေစတယ္။ ခါးသီးမႈေတြေလ်ာ႔ပါးေစတဲ႔ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈရွိခဲ႔ တယ္။ ကြၽန္ေတာ္နားလည္ခံစားမိတဲ႔ ဒီလကၡဏာရပ္ေတြကို ညီ႔ပံုတူပန္းပုထဲမွာ အျပည္႔အစံု ျဖည္႔စြက္ႏုိင္ပါ႔မလား။ ဆယ္တန္းႏွစ္မွာ က်ဴရွင္အတူတက္ျဖစ္ၾကတယ္။ စာသင္ခ်ိန္ၿပီးသြားတဲ့အခါ ညီ႔အိမ္ကို သြားလည္ျဖစ္တယ္။ ႏွစ္ဖက္မိဘကလည္း ကြၽန္ေတာ္တုိ႔တြဲေနတာ ၾကည္ျဖဴတယ္။

ညီနဲ႔ဆံုရင္ မိန္းကေလးေတြအေၾကာင္း နားေထာင္ရတဲ႔အျပင္ ကိုယ္႔အေၾကာင္း၊ သူ႔အေၾကာင္းလည္း ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္မွာ တူညီမႈေတြမ်ားတယ္။ ဆန္းၾကယ္တဲ႔အမွန္တရားပါ။ ပထမဆံုးအေနနဲ႔ ကြၽန္ေတာ္႔တုိ႔မွာ မနီး႐ိုးစြဲဖက္ရွင္အျမင္ရွိတယ္။ ေနကာမ်က္မွန္ဆင္တူအျပင္ အက်ႌေတြလည္း ဆင္တူရွိတယ္။ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္႔တခဲ႔တဲ႔ အရင္းႏွီးဆံုးေယာက္်ားေလးသူငယ္ခ်င္းပံုစံမ်ိဳးေပါ႔။ ညီမတိုင္ခင္အထိ ဘယ္သူစိမ္းေယာက္်ားေလးနဲ႔မွ မကြၽမ္းဝင္ခဲ႔ဘူးေလ။ ကြၽန္ေတာ္႔မွာ အသိမိတ္ေဆြေတြရွိေပမယ္႔ စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ရင္းႏွီးတဲ႔ေယာက္်ားေလး သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ မရွိခဲ႔ဘူး။

 ေယာက္်ားေလးေတြကိုၾကည္႔ရတာ မရင္႔က်က္တဲ႔ ကေလးေတြနဲ႔ တူၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔ၾကားမွာ ေျပာစရာစကားမရွိဘူး။ ညီနဲ႔က်ေတာ႔ ေျပာစရာမကုန္ႏုိင္ ေအာင္ဘဲ။ ႏွစ္ေယာက္လံုးအတြက္ ဂီတက အေရးအၾကီးဆံုးအစိတ္အပိုင္းျဖစ္ၿပီး ႏွစ္သက္ရာေတြကလည္း ထပ္တူထပ္မွ်ညီညာတယ္။ ကြၽန္ေတာ္႔အၾကိဳက္ဆံုးသီခ်င္းေတြအေၾကာင္း ညီ႔ကိုမိတ္ဆက္ေပးတဲ႔အခါ သူနားေထာင္တဲ႔သီခ်င္းေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ည႔ီလက္ေရြးစင္ သီခ်င္းေတြကလည္း ကြၽန္ေတာ္႔အႏွစ္သက္ဆံုးေတြပဲ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕အေတြးအျမင္ေတြ၊ တန္ဖိုးထားမႈေတြ၊ ဘဝကို ၾကည္႔တာေတြ၊ လူေတြအေပၚျမင္တာျခင္းကအစ နီးစပ္ဆင္တူတယ္။ ညီမွ်တဲ႔ ရင္းႏွီးကြၽမ္းဝင္မႈေတြရွိတယ္။ နီးကပ္ဆက္စပ္ေနတဲ႔ စိတ္သေဘာေတြရွိတယ္။

အထူး ေျပာစရာရွိေသးတယ္ဗ်။ ၾကက္သီးထရေလာက္ေအာင္ တိုက္ဆိုင္မႈကေတာ႔ ကြၽန္ေတာ္တို႔စိတ္ကူးထဲက အိမ္ကေလးအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးျဖစ္တဲ႔အခါမွာေလ။ ကြၽန္ေတာ္အႏွစ္သက္ဆံုးအေရာင္က စိမ္းျပာေရာင္ျဖစ္ၿပီး အဲဒီအေရာင္ေတြကို ကြၽန္ေတာ္႔အိပ္ခန္းထဲမွာ ထည္႔မယ္လုိ႔ေျပာတဲ႔အခါ ညီကလည္း ထပ္တူဆိုတယ္။ ေနာက္ဆံုး ထမင္းစားပြဲကို ဖန္နဲ႔လုပ္မယ္ဆိုတာကအစ ေနာက္ဆံုးအိမ္ေခါင္မိုးကို အေပါက္ေဖာက္ၿပီး မွန္နဲ႔ေဆာက္ကာ ၾကယ္ေတြၾကည္႔ခ်င္တာကအဆံုး တစ္ပံုစံတည္းျဖစ္ေနတယ္။ အံ႔ၾသစရာပဲ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေခါင္းထဲမွာ ရွိေနတဲ႔အိမ္က တစ္ခုတည္းလား။

ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ႏွစ္ဦးဟာ စိတ္တူအေဖာ္လုိ႔ေတာင္ခံစားရၿပီး ဘယ္လုိအေျခအေနမွာပဲရွိရွိ သန္စြမ္းတဲ႔ဆက္ႏြယ္မႈရွိတယ္။ တျခားလူေတြကေျပာလိမ္႔မယ္။ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္မွ စိတ္လႈပ္ရွားစရာေကာင္းမွာမို႔ ဒီေလာက္တူေနတဲ႔အခါ ပ်င္းရိၿငီးေငြ႕စရာေကာင္းမွာပဲဆိုၿပီး။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္႔နဲ႔ အေတြးေခၚတူသူ၊ အၾကိဳက္တူသူနဲ႔ေနရတာ ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းလြန္းလွ တယ္ဗ်ာ။ ေနာက္ထပ္ဘာေတြမ်ား သေဘာညီဦးမလဲဆိုၿပီး ေမွ်ာ္တလင္႔လင္႔ေစာင္႔ရတာ လည္း ၾကည္ႏူးရင္ခုန္စရာပဲ။ ညီနဲ႔အတူရွိခ်ိန္တိုင္းမွာ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲအမွတ္စာရင္း ထြက္လာမွာကို ေစာင္႔ရတာထက္ ပုိၿပီးစိတ္လႈပ္ရွားရတယ္။

 ရင္႔က်က္သူတုိ႔ ထားအပ္တဲ႔ စိတ္ေနသေဘာထားကိုလည္း မိဘ၊ အစ္ကို၊ အစ္မေတြဆီကသာမက ညီ႔နဲ႔ဆက္ဆံမႈကတဆင္႔လည္း သင္ယူခဲ႔တယ္။ ခက္တာက အမ်ားအျမင္မွာေရာ ညီ႔အျမင္မွာပါ ကြၽန္ေတာ္က ေယာက္်ားစင္စစ္ ျဖစ္ေနတယ္။ ကြၽန္ေတာ႔္ကို စိတ္ဝင္စားတဲ႔မိန္းကေလးေတြရွိတယ္။ သေဘာက်တဲ႔သမီးရွင္ ေတြရွိတယ္။ အေဖ႐ိုက္တာ၊ အစ္ကိုေတြက ေလွာင္ေျပာင္တာေတြကိုလည္း ရပ္တန္႔ေစခ်င္ၿပီ။ ရည္းစားထားလုိက္မွ အားလံုးရဲ႕သံသယအၾကည္႔ေတြကို ပယ္ေဖ်ာက္ႏုိင္မယ္လို႔ ထင္ခဲ႔တယ္။ ကြၽန္ေတာ္ကိုယ္တုိင္လည္း မိန္းမဆန္တယ္ဆိုတဲ႔စာတန္းကို ကြၽန္ေတာ္႔နဖူးမွာ ကပ္မေနေစခ်င္ဘူး။ မိန္းမလ်ာဆိုၿပီး ပြင္႔ပြင္႔လင္းလင္းျဖစ္သြားမွာလည္း စိုးထိတ္ေနတယ္။

ညီ႔ေျခရာကိုနင္းၿပီး မိန္းကေလးေတြကို ၾကိဳးစားၿပီး စိတ္ဝင္စားခဲ႔တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ညီနဲ႔ ပိုမိုတူညီနီးစပ္ႏိုင္ေအာင္ စိတ္ဝင္စားဖို႔ ၾကိဳးစားမိတာလည္းျဖစ္မယ္။ ေယာက္်ားေလးေတြက မိန္းကေလးေတြကိုပဲခ်စ္ရမယ္လုိ႔ ဆိုၾကတယ္မဟုတ္လား။ ကြၽန္ေတာ္ႏွစ္လိုတဲ႔ ေကာင္မေလး ေလးငါးေျခာက္ေယာက္ရွိၿပီး သူတို႔နဲ႔တြဲခ်င္ခဲ႔တယ္။ မိန္းကေလးေတြက ကြၽန္ေတာ္႔ကို ျပန္ၾကိဳက္ခ်င္သလိုရွိေပမယ္႔ သူတို႔အပါးမွာ မသာယာႏိုင္ဘူး။

နီးစပ္မႈဟာ တစ္လမွ်မၾကာခင္ စိတ္ဝင္စားမႈက ေလွ်ာက်ေပ်ာက္ကြယ္ သြားတယ္။ ၿပီးေတာ႔ သူတုိ႔အေပၚစိတ္ခံစားမႈဟာ မၾကမ္းတမ္းခဲ႔ဘူး။ အစ္ကိုေတြေျပာသလုိ ဘယ္တုန္းကမွ သူတုိ႔နဲ႔အိပ္ဖို႔မစဥ္းစားခဲ႔ဘူး။ လက္ကေလးကိုင္႐ံု၊ နမ္း႐ံုေလာက္သာ စိက္ကူးယဥ္ခဲ႔တာပါ။ အခုျပန္စဥ္းစားမွ ဟိုတစ္ေယာက္၊ ဒီတစ္ေယာက္ အေတြးနဲ႔ၾကိဳက္ခဲ႔တဲ႔ မိန္းကေလးေတြက ေယာက္်ားေလးဆန္ဆန္၊ ေယာက္်ားလ်ာပံုစံေလးေတြျဖစ္ေနတာ သတိထားမိတယ္။

ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ေတာ႔ သံုးလေလာက္တြဲျဖစ္ခဲ႔တယ္။ ေကာင္မေလးကို ကြၽန္ေတာ္႔ အနားမွာေခၚထားတာ ခ်စ္လုိ႔မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သူမသာသိရင္ ဘယ္ေလာက္ရင္နာလိမ္႔မလဲ။ သူမအနားမွာ ကြၽန္ေတာ္ရွိေနတဲ႔အခါ စိတ္လံုၿခံဳၿပီး တည္ၿငိမ္ေအးခ်မ္းေစတာမုိ႔ အကာအကြယ္ယူတယ္ဆိုတဲ႔သေဘာကို နားလည္လာတယ္။ အသံုးခ်တယ္လုိ႔ စြပ္စြဲလည္း စိတ္မေကာင္းေပမယ္႔ မျငင္းႏုိင္ပါဘဲ။ သူမက ႐ုပ္ရည္ေခ်ာေမာသူေလး၊ မိေကာင္းဖခင္ သမီးေလး၊ စိတ္ထားေကာင္းမြန္သူေလး။ လိင္ဆႏၵကလြဲၿပီး ကြၽန္ေတာ္လိုအပ္သမွ်ကုိ ျဖည္႔ဆည္းေပးတဲ႔ မိန္းကေလးပါ။

အရာအားလံုးဟာ ရည္းစားသဘာဝအေျခအေနေတြကို လြယ္လင္႔တကူ အဆင္ေျပေစတယ္။ ညီ႔ေၾကာင္႔သာ မဟုတ္ရင္ေပါ႔။ ေကာင္မေလးနဲ႔အတူရွိေနလွ်က္မွာပဲ ညီ႔ကို မ်က္ႏွာမလႊဲႏုိင္ဘူး။ လူပ်ိဳေပါက္အရြယ္တည္းက အလိုအေလွ်ာက္ၿငိတြယ္မိတာ၊ သိစိတ္မွာ လက္ခံမိတာ၊ အိပ္မက္မွာ ေတာင္႔တမိတာ ညီတစ္ေယာက္သာပဲ။ ဂုဏ္ပကာသနေတြ၊ အေျခြအရံေတြထက္ ညီနဲ႔ တရားဝင္ခ်စ္ခြင္႔ရဖုိ႔ကို လဲလွယ္လုိက္ခ်င္တယ္။ တစ္ၿပိဳင္နက္တည္းမွာပဲ ေကာင္မေလးကို အႏုိင္က်င္႔ေနသလုိ ခံစားရတယ္။

ကြၽန္ေတာ္စဥ္းစားတယ္။ ဘာမွားေနလဲ။ သူမက ခ်ိဳသာတယ္။ လွပတယ္။ သြက္လက္ခ်က္ခ်ာသလုိ ရည္မြန္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ မိန္းကေလးပါ။ သူမမွာ ေယာက္်ားအဂၤါသာရွိရင္ အလံုးစံုၿပီးျပည္႔စံုသြားမယ္လို႔ ေတြးေနမိတယ္။ သူမအေပၚ အေတြးအေခၚကအစ မတရားမွန္းသိေပမယ္႔၊ လူတစ္ေယာက္ကို အသံုးခ်ဖို႔သက္သက္ ဆက္သြယ္ေနတာ ဆိုးရြားမွန္းနားလည္ေပမယ္႔ ေတြေဝကာ မျပတ္သားႏုိင္ခဲ႔ဘူး။ 

မယ္႔ကိုး




မွတ္ခ်က္။ ေမလ (၃) ရက္ေန႔မွ စတင္ကာ 'အေရးေပၚအခန္းထဲမွာ စာအုပ္ကို ျမန္မာတစ္ႏုိင္ငံလံုး ျဖန္႔ခ်ီလိုက္ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္းက မွာမယ္ဆို စာအုပ္ကို အိမ္အေရာက္ပို႔ေပးတဲ႔ ဝန္ေဆာင္မႈလည္း ရႏုိင္ပါတယ္။ ျဖန္႔ခ်ီေရးျဖစ္တဲ႔ ျမန္မာ႔ေခတ္ကို ဖုန္းနံပါတ္...၀၉၄၂၂၄၉၃၀၉၀-၀၉၄၂၂၅၄၀၅၉၆-၀၉၄၀၀၃၀၁၄၆၀- email  .... mmage.publishing@gmail.com တို႔နဲ႔ ဆက္သြယ္ႏုိင္ပါတယ္။

 onlineမွ စာအုပ္မွာယူလုိပါလွ်င္ Myanmar Bookshop က  ဝန္ေဆာင္မႈေပးၿပီး http://www.myanmarbookshop.com/MyanmarBooks/BookDetails/31735  မွာ မွာယူႏုိင္ပါတယ္။

စာၾကြင္း။စာဖတ္အညႊန္း... 

စာမ်က္ႏွာ(၃၀)ၿပီးေနာက္ခဏနားပါ။ အေအးေသာက္ပါ။ စာမ်က္ႏွာ (၃၁) ကို ရွာပါ။ (တစ္ခ်ိဳ႕စာအုပ္မ်ားတြင္ စာအုပ္ခ်ဳပ္မွားယြင္းမႈေၾကာင့္ ေနာက္ႏွစ္ရြက္ေက်ာ္မွာ (၃၁) ျဖစ္ေနပါတယ္။) ကၽြန္မကို ခြင့္လႊတ္ပါ။ စိတ္ၿငိဳျငင္မႈကင္းစြာ စာအုပ္ေလးကို ခ်စ္ႏိုင္ဖို႔ ဆုေတာင္းပါတယ္။ ေက်းဇူးအထူး... :)

Happy Reading!